مهناز افشار تولدت مبارک

مهناز افشار در خرداد ۱۳۵۶ در تهران به دنیا آمد در کودکی خیلی شیطنت می کرد و همیشه دوست داشت بوفه دار مدرسه باشد، یک بار بخاطر شیطنت های فراوانش دو روز از مدرسه اخراج شد، عاشق آتاری به خصوص بازی دزد و پلیس بود وبه تماشای کارتون علاقه فراوانی داشت و از سیندرلا، صدویک سگ خالدار، پلنگ صورتی، مورچه و مورچه خوار، سند باد، باربا پاپا، بامزی، هاچ زنبور عسل، خانواده دکتر ارنست و جودی ابوت بعنوان کارتونهای دوست داشتنی کودکی اش یاد میکند.

رشته تحصیلی اش در دبیرستان علوم تجربی بود و برای ادامه تحصیل بمدت چهار سال در یک موسسه غیر انتفاعی به تحصیل در رشته تدوین پرداخت بازیگری برایش از تلویزیون و با مجموعه تلویزیونی (عشق گمشده) در سال ۱۳۷۶ آغاز شد.

شباهت بیش از حدمهناز افشار به یکی ار خوانندگان لس آنجلسی  باعث شد تا قبل و بعد از اکران فیلم « شور عشق » به خواست خود سوژه اول مطبوعات باشد. بعد از مدتی جنجال مطبوعاتی و پس از توقیف فیلم « خاکستری » مدتی از او خبری نبود. تا اینکه پس از یکسال با بازی در فیلم « نگین » به سینما بازگشت.

با فیلم (دوستان) به کارگردانی علی حاتمی در سال ۱۳۷۷ به سینما راه یافت به اتفاق محمد رضا گلزار با حضور در فیلمهای (کما)، (زهر عسل)، (۱۳ گربه روی شیروانی)، ( تله)، (آتش بس) و (کلاغ پر) به نوعی میتوان گفت که یک زوج هنری تشکیل داده بودند. شایان ذکر است که فیلمهای یاد شده همگی از پر فروشهای زمان خود بوده اند.

به اعتقاد او بازی رئال خیلی سخت تر از انواع دیگر است در حالیکه مخاطبان سینما به دیدن وی در فیلم هایی که صرفا گیشه را مد نظر داشتند عادت کرده بودند با ایفای نقش کوتاهی در فیلم "سالاد فصل” نشان داد که توانایی هایش بسیار بیشتر از حضور صرف در این فیلمهاست و با بازی در (آتش بس) مهر تاییدی بر این مدعا زد برای قبول یا رد یک پیشنهاد با تهمینه میلانی، فریدون جیرانی و محمدرضا شریفی نیا همیشه مشورت میکند و اعتقادی به داشتن مدیر برنامه ندارد.

حضور در "دعوت” حاتمی کیا را برای خودش اتفاق بزرگی میداند و از این اتفاق ابراز خوشحالی میکند. قرار بود در سریال "شمس العماره” به کارگردانی سامان مقدم ایفای نقش نماید اما از حضور در این کار تلویزیونی انصراف داد. در سالهای اخیر از او بعنوان پولسازترین سینمای ایران یاد شده و حضورش در هر فیلم با فروش خوبی مواجه بوده است.

در میان ورزشها به اسکی و شنا علاقه دارد و به آنها می پردازد و البته والیبال هم جزء ورزشهای مورد علاقه ی اوست. در بیشتر نقشهایی که بازی کرده به ارائه کاراکتر یک دختر شوخ و اجتماعی و برون گرا می پردازد. کاراکترهای خاکستری را به نقشهای کاملا مثبت و کاملا منفی ترجیح میدهد و معتقد است خاکستری بودن یک کاراکتر کمک میکند که تماشاگر تا انتهای فیلم برود و منتظر کشف جدیدی باشد. همیشه دوست داشت نقشهای متفاوت و عجیب غریب بازی کند و می گوید: "آرزویم این است که نقش آنتونی کویین در گوژ پشت نتردام را بازی کنم.

در سینما به قسمت و اتفاقات ناشی از آن که برای آدمها رخ میدهند اعتقاد دارد و می گوید "من معتقدم که مسیرم مشخص شده است.” در کودکی از کارهای سخت که هیجان زیادی داشت لذت میبرد و به همین دلیل هیچوقت دوست نداشت دکتر یا مهندس شود بلکه میخواست راننده کام یون باشد. پس از اینکه بازی در فیلم "امشب شب مهتابه” را به پایان رساند در آفریقای جنوبی فیلم کوتاهی با عنوان "سیاه و سفید” پیرامون زندگی نلسون ماندلا ساخت که در آن موضوع آپارتاید را مورد توجه قرار داده است و اگر قرار باشد برای معرفی دنیا به فضایی ها یک فیلم را انتخاب کند آن فیلم "اشکها و لبخندها” خواهد بود.

در تنها دوره برگزاری مراسم زرشک زرین سینمای ایران فیلم” شور عشق” جایزه زرشک زرین را دریافت کرد. وی که در این فیلم بازیگر نقش اول بود اعتقاد دارد اختصاص یافتن زرشک زرین به "شور عشق” باعث شد که فیلم دیده شود. تا قبل از حضور در فیلم "دعوت” تجربه اسب سواری نداشت و برای ایفای نقشی که در این فیلم داشت قبل از هر کاری به سوار کاری رفت.

با دیدن فیلمهای خود همیشه فکر میکند که میتوانست بهتر بازی کند و این شاید از سخت گیری زیاد اوست از فیلمهای "سالاد فصل”، "آتش بس” و "دعوت” بعنوان فیلمهای متفاوت و ارزشمند کارنامه هنری خود یاد میکند. 

در این مدت فعالیت در حرفه بازیگری برخلاف زوج هنری خود که پایان مشخصی داشت توانست بدرخشد و علاوه بر چهره خود از تکنیک بازیگری خود استفاده کند و این دلیل ماندگاری او در این مدت بوده است و بتواند کسب جایزه در جشنواره فیلم فجر و یا سایر جشنواره ها کند که از جمله آنها می توان به 

سیمرغ بلورین بهترين بازيگر نقش مکمل زن / سعادت آباد/ / بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر /

تنديس حافظ بهترين بازیگر نقش اول زن / طبقه سوم/ / دوازدهمين جشن سينمايي دنياي تصوير / ۱۳۹۰

دیپلم افتخار بهترين بازیگر نقش اول زن / طبقه سوم/ / چهارمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران / 

دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن بخش نگاه نو/ برف روی کاج‌ها// سی‌امین جشنواره فیلم فجر /اشاره کرد

مدیریت وب : امروز تولد یکی از بهترین و با اخلاق ترین هنرمندان سینمای ایران است تولد مهناز افشار عزیز را از طرف خودم و تمامی هواداران ایشان تبریک میگویم و برایشان آرزوی سلامتی و موفقیت روز افزون دارم امیدوارم همیشه خانم افشار رو در اوج ببینیم(تولدتان مبارک خانم افشار عزیز)

گفت‌وگو با مهناز افشار بازیگر فیلم «برف روی کاج‌ها»

مهناز افشار، بازی در سینما را با فیلم «دوستان» به کارگردانی علی‌شاه‌حاتمی آغاز کرد و در فیلم «شور عشق» به کارگردانی نادر مقدس به شهرت رسید. فیلمی که در آن برهه زمانی، نظر منتقدان را جلب نکرد و حتی مورد عتاب آنان واقع شد و جایزه «زرشک زرین» بدترین فیلم از سوی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران را دریافت کرد. جایزه‌ای که مخالفان زیادی داشت و اهدای آن در دوره‌های بعد دیگر تداوم پیدا نکرد. به هرجهت در فیلم‌های مختلفی بازی کرد؛ چه در فیلم‌های موسوم به "بدنه" و "بفروش" و چه در فیلم‌های کارگردانان صاحب‌نام سینمای ایران. در هر صورت در سیر تحول و روبه‌رشد بازیگری‌اش، همیشه با انرژی و با انگیزه بوده است. نکته مهم در مورد او این است که همیشه در قبال کارهایش دلایل منطقی خود را دارد. تفاوتی میان فیلم‌های پرفروش و هنری نمي‌بيند و اعتقاد دارد که بازیگر موظف است سر صحنه نقش خود را درست ایفا کند و به نظم در کار اهمیت می‌دهد. او دوران کاری‌اش را به قبل از بازی در فیلم «سالاد فصل» و بعد از آن تقسیم می‌کند و فریدون جیرانی، کارگردان مورد علاقه اوست. مهناز افشار تاکنون برای بازی در فیلم «سعادت‌آباد»، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از بیست‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرده و همین‌طور برای ایفای نقش در فیلم «برف روی کاج‌ها» شایسته دریافت جایزه دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن بخش نگاه نو سی‌امین جشنواره فیلم فجر شد. همچنین در دومین جشنواره مطبوعات سینمایی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، دیپلم افتخار بازیگری زن به مهناز اقشار برای بازی در فیلم «طبقه سوم» تعلق گرفت. لوح حافظ جشن دنیای تصویر برای فیلم «طبقه سوم» دیگر جایزه‌ای است که این بازیگر شناخته‌شده سینما در کارنامه هنری خود دارد. سال گذشته نیز لوح بهترین بازیگر نقش اول زن جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی را برای فیلم «برف روی کاج‌ها» دریافت کرد که به قول خودش بهترین جایزه‌ای است که تاکنون گرفته است. اکران فیلم «برف روی کاج‌ها» به کارگردانی پیمان معادی فرصتی فراهم کرد که با مهناز افشار درباره ایفای نقش "رویا" در این فیلم و نگاهش به بازیگری درسینما گفت‌وگو کنیم.

 

بعد از دو سال پرفراز و نشیب، بالاخره فیلم «برف روی کاج‌ها» اکران شد. به نظر می‌رسد با بازی در این فیلم فرصت مهمی در اختیارتان قرار گرفت که توانایی‌هایتان در دنیای بی‌انتهای بازیگری را به نمایش بگذارید و با مهناز افشار همیشگی فاصله بگیرید. فکر می‌کنید علت این موفقیت چیست؟
 

فکر می‌کنم در وهله نخست کمک خداوند‌گار بود که باعث شد در این مسیر موفق شوم. ضمن اینکه تجربه 10سال و اندی کارکردن در سینما فرصتی برایم فراهم کرد که نقش‌های مهمی مثل "رویا" را بازی کنم. هنگام کار هم فیلمنامه خوب و راهنمایی‌های درست و راهگشای پیمان معادی و همین‌طور همکاری و همراهی بازیگران مقابلم و سایر عوامل فیلم باعث شد به نتیجه دلخواه برسم. البته باید بگویم همیشه تشویق مخاطبان هنگام دیدن فیلم‌هایم و چه بعد از آن پشتوانه‌ای بوده و هست تا بتوانم کارم را ادامه دهم و با مشکلات پیش‌رویم کنار بیایم. هرچند همان‌طور که می‌دانید فیلم «برف روی کاج‌ها» با سوء تفاهماتی مواجه شد و با اینکه فیلم منتخب تماشاگران جشنواره بود ولی متاسفانه شرایطی پیش آمد که فیلم از طرف حوزه هنری و برخی ارگان‌ها تحریم شد و مخاطبان فرصت پیدا نکردند که به‌دور از هیاهو با فیلم ارتباط برقرار کنند. چون معتقدم آنقدر تماشاگران ما باهوش هستند که تشخیص‌دهند که چه فیلمی ارزشمدار و چه فیلمی ضدارزش است.

مخالفان محتوایی «برف روی کاج‌ها»، ایراد فیلم را اشاعه مسایل غیراخلاقی می‌دانند و تاکید می‌کنند که فیلم روی موضوع خیانت صحه می‌گذارد. با توجه به اینکه شما همیشه به دیدگاه طیف‌های مختلف مخاطبان فیلم در سینما احترام می‌گذارید، در این مورد نظرتان چیست؟
 

این مساله از اساس نادرست و تلقی غیرمنصفانه‌ای از فیلم است. من با قاطعیت می‌گویم نه‌تنها فیلم روی مساله خیانت صحه نمی‌گذارد، بلکه تمام عوامل فیلم؛ چه مقابل دوربین و چه پشت دوربین به کانون خانواده علاقه‌مندند. آقای پیمان معادی واقعا اهل خانواده است. به غیر از کارگردان، سایر عوامل فیلم زندگی خانوادگی دارند و من هم در چنین خانواده‌ای بزرگ شدم که پایبند ارزش‌هاست و خودم هم به اخلاقیات معتقدم. این بی‌انصافی است که اتهام بی‌اخلاقی به این فیلم زده شود.
 

به نظر می‌رسد فرهنگ تصویری‌مان با وجودی که روی این هنر -صنعت- رسانه تاکید می‌شود، لاغر و کم‌ مایه است. چون عادت کرده‌ایم سینما را فقط در محتوا خلاصه کنیم. ضعف در شناخت فیلم و سینما بدون در نظر گرفتن فرم و ساختار، ملغمه‌ای ساخته که دایما در مورد فیلم‌ها دچار سوءتفاهم می‌شویم. درست است که سوژه فیلم درباره خیانت است اما خیانت لایه سطحی و اولیه آن است. لایه‌های عمیق‌تر فیلم کمتر دیده شده. دروغ و پنهان‌کاری شالوده روابط آدم‌ها را تشکیل داده. به این معنا که با وجود معصومیت ذاتی رویا، «دروغ‌های مصلحت‌آمیز» می‌گوید و همه چنین عمل می‌کنند. نظرتان چیست؟
 

کاملا به نکته درستی اشاره کردید. فیلم لایه‌های عمیق‌تری هم دارد و بدون اینکه بخواهد تاکید غلوآمیز داشته باشد، به خیلی از مسایل به‌سادگی اشاره می‌کند. در حالی که همین جزئیات ساده، به‌شدت روی روابط زن و مرد تاثیر می‌گذارد اما اینکه گفتید رویا هم دروغ مصلحت‌آمیز می‌گوید معتقدم که او بیشتر ماخوذ به حیاست تا اینکه بخواهد از روی قصد دروغ بگوید.
 

به هرشکل دروغ، دروغ است. مثلا رویا بعد از مواجهه‌اش با بحران جلسه شاگردش را تعطیل می‌کند و دلیلش را پشت تلفن تعمیرات خانه ذکر می‌کند. درست است که مخاطب معنای انضمامی آن جمله را برداشت می‌کند. چون ذهنیت و دیدگاه رویا به زندگی زناشویی‌اش به تغییرات اساسی احتیاج دارد ولی همین مساله هم تاکید می‌کند که ما با آدم‌های پیرامونمان بیش از اینکه با زبان آشکار صحبت کنیم با زبان ایما و اشاره سخن می‌گوییم که با وجود خاصه قلبی‌مان، نتیجه‌اش پنهان‌کاری می‌شود. چقدر روی این مسایل در خلق شخصیت رویا تاکید می‌کردید؟
 

قبل از هر چیز باید بگویم که خلق شخصیت رویا خیلی آسان نبود. من روزهای اول دورخوانی و اتود زدن خیلی تلاش کردیم که رویا خلق شود. ولی به آقای معادی گفتم که هرکاری می‌کنم رویا در‌نمی‌آید و به‌ اصطلاح نمی‌شود. در این مدت پیمان معادی من را رها گذاشت و دیگر با من کاری نداشت تا خودم به شکل طبیعی به رویا برسم. با خودم دیالوگ‌ها را زمزمه می‌کردم، سعی می‌کردم احساس رویا را برای خودم حلاجی کنم...
 

و مهم‌تر از همه اينکه حرکات دست و انگشتان را حذف کنید تا دیگر آن شور و حال همیشگی را نداشته باشید و آرام‌تر صحبت کنید...
 

کاملا. بعد از مدت کوتاهی احساس کردم باید ستون فقراتم را حالت انحنا بدهم و خمیده کنم. شکمم را بیرون بیاورم و کلا راه رفتنم را تغییر دهم. آرام‌ترحرکت کنم. ضمن اینکه صدایم را زنگ‌دار کردم تا یک مقدار متمایز شوم. وقتی این کارها را انجام دادم احساس کردم کم‌کم رویا در درونم دارد خلق می‌شود. با همین ذهنیت و حالت، دیالوگ‌هایم را گفتم که مقابل پیمان معادی بیان کردم. ناگهان برقی در چشمان آقای معادی درخشید و حس کردم که او هم با رویای خلق شده موافق است. خوشبختانه رویای مورد‌نظرمان خلق شد. دیگر برای بازی در هر پلان برای خودم کد‌ گذاری کردم. سعی کردم رویا را از ناخودآگاه به خودآگاهم بیاورم. او زنی است که با باورهای خودش زندگی می‌کند و اصولی دارد که در تمام مدت زندگی زناشویی‌اش به آن پایبند بوده است.
 

هنگام نگارش فیلمنامه در جریان نوشته شدن نقش رویا بودید؟
 

این فیلمنامه سال‌ها قبل نوشته شده بود و همان‌موقع آقای معادی می‌خواستند این فیلم را بسازند.

یعنی بعد از زمان همکاری پیمان معادی با آقای فرهادی بود؟
 

بله. آقای معادی بعد از بازی در فیلم «درباره الی» تصمیم به ساخت این فیلم گرفتند.

‌
که البته قرار هم بود در فیلم «درباره الی» بازی کنید که نشد؟
 

بله. منتها چون الان صحبت آن پیش آمد می‌خواهم به نکته‌ای اشاره کنم که قسمت نشد در فیلم «درباره الی» بازی کنم. منتها به خاطر این جمله آنقدر حرف‌های حاشیه‌ای و نامربوط به نقل از من مطرح شد در حالی که روحم از آن خبر نداشت. متاسفانه نتوانستم در این فیلم بازی کنم. اما وقتی فیلم را دیدم از بودن آن همه همکار عزیز و نتیجه درخشان و از اینکه قسمت نشد در آن کار باشم عبور کردم. ولی در دنیای سینما چنین مسایلی پیش می‌آید و مساله‌ای پیچیده نیست. به هرجهت همان‌ موقع قرار شد فیلم ساخته شود. وقتی فیلمنامه را خواندم، آنقدر درگیر شخصیت و داستان شدم که ناخودآگاه متاثر شدم و گریه کردم. به پیمان معادی پیشنهاد دادم که دوست دارم نقش رویا را بازی کنم. چون من با همسر آقای معادی دوست هستم و با ایشان رفت‌و‌آمد خانوادگی داریم. ولی در نهایت فیلم آن زمان ساخته نشد و من هم سر صحنه فیلم دیگری مشغول کار شدم. تا اینکه زمان ساخت این فیلمنامه رسید و آقای معادی با من تماس گرفتند و گفتند که بالاخره قسمت توست که نقش رویا را بازی کنی.

رویا در فیلم با اینکه ازدواج کرده، انگار مجرد است و اصلا احساسات شوهرش را درک نمی‌کند. به‌ عنوان نمونه در فیلم تنها یک صحنه شام دو نفره از او و همسرش علی وجود دارد که بعد از اینکه با هم شام می‌خورند، رویا به علی می‌گوید من می‌روم بخوابم، چون خسته‌ام. در حالی که در بازی علی (حسن پاکدل) می‌بینیم که می‌خواهد چیزی را به رویا بگوید و در گفتن مردد است، ولی رویا گوش شنوایی ندارد و به‌ اصطلاح اصلا در این دنیا سیر نمی‌کند!
 

شما فیلم را خیلی خوب دیدید. کاملا درست است. رویا تا آن زمان به آن درک نرسیده بود که متوجه شود غیر از كارهاي خانه‌داری، غذا درست کردن و پیانو درس دادن، شوهرش احساسات و خواسته‌های دیگری هم دارد. فکر می‌کرد حالا شام درست کرده و همراه همسرش غذا خورده، همه وظایف خود را انجام داده است. ولی وقتی مساله جدایی شوهرش مطرح می‌شود و زنی دیگر وارد زندگی او می‌شود به او تلنگری می‌خورد که زندگی ابعاد دیگری هم دارد و آدم‌ها خیلی عمیق‌تر از این حرف‌ها هستند. او اصلا فکر نمی‌کرد که بهترین شاگردش با شوهرش در ارتباط باشد. وقتی با نامزد نسیم مواجه می‌شود می‌فهمد که خیلی راحت با مسایل پیرامون خودش مواجه شده است.‌ در فیلم رویا دو بار خود را مقابل آینه می‌بیند. بار اول تقریبا اوایل فیلم است که با دیدن خودش انگار سوالی برایش پیش می‌آید ولی دیگر پیگیری نمی‌کند و اتفاقی نمی‌افتد. ولی بار دوم که مقابل آینه می‌نشیند و مشغول آرایش می‌شود تا با نریمان (با بازی صابر ابر) به کنسرت موسیقی برود، انگار خودش را تازه کشف کرده و به نوعی بلوغ و خود‌آگاهی می‌رسد.
 

خب برای اینکه با ورود کسی دیگر به زندگی‌اش متوجه مسایلی می‌شود که تاکنون به آن فکر نکرده بود و انگار تازه دارد نسبت به خودش آگاهی پیدا می‌کند. فقط باید بگویم دریافتی که رویا دارد به معنای بی‌بندوباری نیست و قضاوت غیرمنصفانه‌ای است که بگوییم آرایش او مقابل آینه به خاطر خطا کاری اوست. او به هیچ عنوان به شوهرش خیانت نکرده. بلکه می‌خواهد بداند در کجای زندگی قرارگرفته. او در واقع در مسیر زندگی‌اش به تعالی می‌رسد. کما اینکه در پایان فیلم وقتی با علی مواجه می‌شود به او همه واقعیت درباره نریمان را توضیح می‌دهد. می‌گوید یک حس جدید را درک کردم و دوست دارم تو هم بدانی؛ و در نهایت در کنار شوهرش می‌ماند. حتی اگر توجه کرده باشید پس از پایان کنسرت با مریم (ویشکا آسایش) مواجه می‌شود و می‌گوید تو نباید به من می‌گفتی که شوهرم را با نسیم در خیابان دیدی؟ و سوال مهم‌تر را مطرح می‌کند که باید بالاخره بدانم یا ندانم که شوهرم چه کرده. از مریم می‌پرسد اگر تو جای من بودی نمی‌خواستی همه موضوع را بدانی.

در نهایت فیلم هم همین سوال را مطرح می‌کند؟
 

بله. پرسش اساسی فیلم هم همین است که بالاخره در روابط میان زن و مرد و کلا آدم‌ها همه مسایل را باید بدانیم یا ندانیم. آیا پنهان‌کاری درست است یا نه؟
 

پلانی داریم که رویا در سالن اجرای کنسرت کنار نریمان نشسته، کلوز‌آپ رویا یادآور بازی نیکول کیدمن با همین قاب در فیلم «تولد» بود که فوق‌العاده بازی کرد. در نماهای کلوز‌آپ بازی‌ کردن سخت است. درآن نما چه کردید؟

بله. اشاره درستی کردید. من خودم آن فیلم و بازی نیکول کیدمن را خیلی دوست دارم. نماهای این‌ چنینی برای بازی کردن سخت است. تنها چیزی که سعی کردم به یاد بیاورم تشویش و درهم پیچیدگی بود که در زندگی رویا وجود داشت. یعنی آنقدر مسایل برایش پیچیده بود که نمی‌توانست به تصمیم ثابت و دقیقی برسد. در بازی‌ام سعی کردم تمام اتفاقات را در ذهنم مرور کنم.

اصلا آن نما چگونه شکل گرفت؟
 

خب موقع تمرین و هنگام فیلمبرداری دوست داشتم از طریق خود موسیقی به آن حس برسم که موسیقی آقای سالار عقیلی را همزمان سر صحنه گذاشتیم. منتها نتیجه آنقدر رضایت‌ بخش بود که به پیشنهاد پیمان معادی گفتیم که این موسیقی در فیلم هم باشد. موضوع را با آقای عقیلی در میان گذاشتم تا صدای ایشان در فیلم باشد. گفتند که باید فیلم را ببینم که در نهایت فیلم را دیدند و اتفاقا از فیلم خوششان آمد؛ و درنهایت در فیلم هم می‌بینید که صدای سالار عقیلی چقدر در فیلم نشسته است.
 

با اینکه بازیگر حسی هستید، چقدر امکان تکرار نماها برای شما در فیلم وجود داشت؟
 

بله. من آنقدر حسی کار می‌کنم که همیشه در‌خواست می‌کنم در همان پلان اول نماهایم را بگیرند و اگر خیلی تلاش کنم که حسم را نگه دارم، در نهایت در برداشت دوم به نتیجه مي‌رسم. به همین دلیل در این فیلم بیشتر نماهایمان پلان – سکانس بود.
 

در مورد سیاه‌ و‌ سفید بودن فیلم نظر خاصی نداشتید؟
 

خب دوربین فیلمبرداری همان بود و برای من بازیگر فرقی نمی‌کرد. البته پاسخ دقیق‌تر این سوال را بهتر است آقای معادی بدهند. ولی اگر بخواهم نظر خودم را بگویم این است که چون هیچ چیز زندگی آدم‌های این فیلم سیاه یا سفید مطلق نیست، به همین دلیل خاکستری‌ نشان دادن فضای فیلم، پیام قصه را بهتر منتقل می‌کند.
 

دیپلم افتخار بهترین بازیگر بخش نگاه نو سی‌امین جشنواره فیلم فجر را برای بازی در این فیلم دریافت کردید. کلا به‌جای سیمرغی که برای بازی در فیلم «سعادت‌آباد» گرفتید، دوست داشتید برای این فیلم هم سیمرغ می‌گرفتید؟
 

به هرشکل جایزه همیشه آدم را خوشحال می‌کند. اما حیفم آمد که در آن سال «برف روی کاج‌ها» فقط در بخش نوعی نگاه شرکت کرد و در بخش‌های دیگر حضور نداشت. ضمن اینکه فقط در آن بخش دیپلم افتخار می‌دادند. در هر صورت به جایی رسیدم که سیمرغ و دیپلم برایم فرقی نمی‌کند. مهم این بود که بازی‌‌ام دیده شد. اما بهترین جایزه‌ای را که دریافت کردم، همین جایزه انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی بود. ولی با این حال عاشقانه این مسیر را ادامه می‌دهم و سعی می‌کنم انتخاب‌های درستی داشته باشم.
 

از این به بعد ادامه فعالیت‌تان درسینما چگونه خواهد بود؟
 

چون برخی جاها از قول من اعلام کردند که مهناز افشار از دنیای سینما خداحافظی کرده که اصلا درست نیست، من اگر بخواهم خداحافظی کنم بیانیه نمی‌دهم. می‌روم جایی و گم می‌شوم تا کسی نتواند پیدایم کند! ضمن اینکه الان انتخاب کردن برایم سخت شده که خیلی نمی‌توانم پرکار باشم. ولی با این حال سینما حرفه و عشق من است و سعی می‌کنم از این به بعد دقیق‌تر انتخاب کنم.
 

‌نظرتان درباره سخنان آقای سلحشور درباره بازیگران سینمای ایران چیست؟
 

من نظر اصلی‌ام را در برنامه «هفت» اعلام کردم و گفتم چقدر خوب است، اگر نسبت به هم نقدی داریم با احترام صحبت کنیم. حتی اگر یک جاهایی هم نقدی درست است، با احترام گوش دهیم. ولی ضمن احترام به آفرینش و خلق ایشان به عنوان یک مخلوق، در کل حرف‌های آقای سلحشور را خیلی جدی نمی‌گیرم.
 

شما جزو آن بازیگران که از ایشان شکایت کردند نیستید؟
 

نه نیستم. ولی پشت همکارانم در مقابل هر بی‌احترامی خواهم ایستاد.
 

‌اگر حرف نگفته‌ای دارید، بگویید.
 

چون برای آموزش و نقش آن در ارتقای سطح بازیگری اهمیت قایلم و خوشحال هستم که شاگرد استاد حمید سمندریان بوده‌ام، باید بگویم مدت دو سال است که کار تئاتر انجام می‌دهم و فکر می‌کنم تمرینات تئاتری در پرورش بازیگر موثر است. به همین دلیل معتقدم حرف‌های استاد بهزاد فراهانی که در برنامه «هفت» درباره ورود بازیگران سینما به عرصه تئاتر بود، درست بود. ولی یک‌ کم دور از انصاف بود. آخر همه ما کارمان نمایش است و مگر می‌شود یک بازیگر بازی درسینما و تئاتر را از هم جدا کند. من خوشحالم که می‌توانم در کنار بازیگران تئاتر حضور پیدا کنم و یاد بگیرم. ضمن اینکه درگذشت همکار عزیزم خانم عسل بدیعی را به خانواده محترم و جامعه هنری تسلیت عرض می‌کنم. و در آخر هم آرزو می‌کنم که مخاطبان فیلم «برف روی کاج‌ها» ارتباط خوبی با فیلم برقرار کنند.

گفتگو: فرانک آرتا؛ روزنامه شرق. عكس: امير جديدي
 

تصاویر مهناز افشار روی دیوار می‌رود

مایشگاه نقاشی از چهره‌های مهناز افشار با عنوان "تصویر تو" آثار پریسا شمانی از تاریخ 12 تا 24 اردیبهشت ماه در نگارخانه آفرینش نقش فرهنگسرای اشراق برپا می‌شود.

 در این نمایشگاه 25 تابلو نقاشی از چهره‌های آنالیز شده و گرافیکی ستاره سینمای ایران با تکنیک آکلریک روی بوم در معرض دید عموم قرار می‌گیرد.

 علاقه‌مندان برای بازدید از نمایشگاه می‌توانند در تاریخ یاد شده از ساعت 9 تا 19 به فرهنگسرای اشراق، نگارخانه آفرینش نقش مراجعه کنند.

 

مهناز افشار: رویای برف، رویای من بود ...

مهناز افشار بازیگر سینما که این روزها «برف روی کاج ها» را در حال اکران دارد در یادداشتی درباره‌ی این فیلم نوشت.

این بازیگر دراین یادداشت با عنوان «من یک انسانم» که اختصاصا قرار داده نوشته است:

« در روزهای خاکستری زندگی‌ام، که شاید خاکستری‌اش نمی‌بینم و حس نمی‌کنم

با شاگردانم سر و کله می‌زنم، خانه را برای همسرم همیشه مرتب و آراسته نگه می‌دارم

باشگاه نمی‌روم چون وقتش را ندارم، اما پیاده روی روزانه‌ام را دوست دارم، خلوتی‌ست برای من.

معاشرتی ندارم، دوستی دارم، با او خوبم، با او حرف می‌زنم و با شیطنت‌ها و خواسته‌هایش زندگی می‌کنم.

یعنی زندگی من رنگ دیگری ندارد؟

نمی‌دانم...

همسرم ترکم می‌کند و من آگاه می‌شوم و می‌فهمم چیزهایی را که حق‌ام هست بدانم

اما دیگران این حق را دریغ کرده‌اند، حالا دیگر هیچکس نباید بفهمد من غمگینم، هیچکس نباید بفهمد.

غم من مال من است نه دیگران!

تازه‌واردی مرا به خود آورد. منی را که رنگ‌های دیگر زندگی‌ام را از خود و همسرم دریغ کرده‌ام.

او مرا به یادم می‌آورد که من یک انسانم!

و حق رنگ پاشیدن به زندگی خاکستری‌ام را دارم.

او که مرا ترک کرده بود می آید، اما من به او می‌گویم. میگویم چون حق اوست بداند من با کسی آشنا شدم و فقط آشنا شدم تا یاد بگیرم و بگویم زندگی‌ام را چه غمگین داشتم.

آشنا شدم تا یاد بگیرم

زندگی همان لایه ظاهری‌اش نیست و نخواهد بود، من لایه‌های عمیق تری از زندگیم را گم کرده و فراموش کرده بودم. لایه‌هایی که شاید اگر در همه این سالها به آنها می‌رسیدم و نگاه می‌کردم، اینقدر خاکستری نمی‌شد. اما آیا فقط من ؟

یا او هم باید می‌رسید؟

و حالا حق من و توست که بدانیم، می‌خواهیم بمانیم یا نه...

«یادداشت رویا از زبان مهناز»

و من این رویا را زندگی کرده‌ام که بدانم زندگی در قالب انسان‌های دیگر چه تجربه‌های نکرده و ندیده‌یی را به تو می‌آموزد.

رویای برف، رویای من بود...

مهناز افشار

٧اردیبهشت ١٣٩٢»

«کلاه قرمزی» با مهناز افشار و عطاران می‌آید

علی‌رغم تائید و تکذیب‌های بسیار درباره ساختن سری جدید «کلاه قرمزی» برای نوروز 92 و مواجه این سریال با مشکلات مالی، سرانجام اخبار مربوط به کلید خوردن این سریال اعلام شد.

بنا بر این گزارش، تصویربرداری این مجموعه تلویزیونی به کارگردانی «ایرج طهماسب» و «حمید جبلی» دقیقا در همان زمان تائید و تکذیب‌های پیاپی کلید خورده بود و گروه مشغول تصویربرداری بودند. تا به حال نیز چند قسمت از این مجموعه با حضور ستارگان سینما نظیر «مهناز افشار» ضبط شده است.

همچنین «رضا عطاران» از جمله افرادی است که گروه سازنده با او وارد مذاکره شده‌اند اما او هنوز جلوی دوربین نرفته است.

از جمله موارد قابل توجه دیگر انتشار اولین عکس از این سریال پر مخاطب است که در آن خبری از دو عروسک محبوب «جیگر» و «آقای همساده» نیست.

 سال گذشته خبر حذف جیگر از این مجموعه به یکی از اخبار داغ تبدیل شد و با واکنش‌های بسیاری همراه شد. «علی زارعان» مدیر گروه کودک و نوجوان شبکه دو در گفت‌وگو با فارس این موضوع را تکذیب و عنوان کرد که در سری جدید هم حتما این عروسک حضور خواهد داشت. 

به گزارش فارس، از جمله اقدامات دیگر سازندگان مجموعه «کلاه قرمزی» راه‌اندازی کلوپ هواداران این عروسک محبوب است تا اخبار این پروژه به طور رسمی از این سایت به علاقه‌مندان منتقل شود.

عوامل اصلی «کلاه قرمزی» عبارتند از: نویسندگان: حمید جبلی، مشاور هنری: حبیب رضایی، کارگردان تلویزیونی: میثم مولایی، طراح صحنه: مجید میرفخرایی، مدیر تولید: علی قائم مقامی، طراح لباس: ژاله آنت، صداگذاری: علی ابوالصدق، صدابردار: بابک اخوان، گریم: مهرداد میرکیانی، عطاخانی، مدیر تصویربرداری: فرشید رسولی،‌ مدیر فنی: بهزاد عطاخانی.

گفت‌وگو با صابر ابر، مهناز افشار، ستاره پسیانی و سینا آذین؛ عوامل نمایش «21 بار مردن در 30 روز»

صابر ابر معتقد است که شبیه به هم بودن آدم‌ها باعث می‌شود که گرد هم بیایند و کاری را پیش ببرند. وگرنه از هم می‌پاشند و هرکس دنبال زندگی خودش می‌رود. این روزها «21 بار مردن در 30روز» به کارگردانی صابر ابر و بازی مهناز افشار و ستاره پسیانی در تالار سمندریان تماشاخانه ایرانشهر، ساعت 20:30 اجرا می‌شود. برای گفت‌وگو درباره این اثر و نحوه حضور بازیگرانش سراغ آنان رفتیم. علاوه بر صابر ابر و مهناز افشار و ستاره پسیانی فرد دیگری هم در جمع حضور داشت: «سینا آذین» به عنوان نویسنده متن. این نویسنده پیش از این مجموعه داستان «اصلا دوست ندارم یکی خیال کنه که من وجود دارم» را نوشته و امسال منتشر کرده است. او فیزیک خوانده و فیلمنامه نوشته و فیلم کوتاه هم با بازی صابر ابر ساخته است. او کارش را با موسیقی تئاتر و فیلم آغاز کرده و حالا نوشتن را جدی‌تر دنبال می‌کند. نسخه اول این متن را بعد از خواندن صابر ابر چند بار اصلاح کرده تا به متن فعلی رسیده‌اند. سینا آذین برای شالیزه عارف‌پور فیلمنامه دومین کارش – بعد از فیلم حیران- را به‌طور مشترک نوشته که در آن صابر ابر هم در صورت ساخته شدن، بازی می‌کند.

چه نکته‌ای باعث شد تا این متن را برای کار انتخاب کنید؟
صابر ابر: اولین بار که متن را خواندم، فکر کردم این همان چیزی است که می‌خواستم. در نسخه اول، یک قرار ملاقات عجیب وجود دارد که برای من جذاب بود. از همان قرار ملاقات‌هایی که حتی وقتی قبل از آن می‌دانی می‌خواهی درباره چه حرف بزنی، نتیجه آن چیزی نمی‌شود که قرارش را گذاشته‌ای. درباره قرارهای معمول و هرروزه آدم‌ها حرف می‌زنم. اگر من با یک نفر قرار بگذارم و به او بگویم بیا درباره فلان فیلم حرف بزنیم،‌هزار تا موضوع دیگر از این قرار بیرون می‌آید. قرار، یک بهانه است. اصولا رابطه آدم‌ها با یکدیگر دغدغه من است و همیشه به آن فکر می‌کنم. مثلا فکر می‌کنم وقتی آدم‌هایی با ذهنیت‌ها و آداب مختلف، در کنار هم قرار می‌گیرند، چگونه زمان خودشان را می‌گذرانند. این کنجکاوی نسبت به روابط آدم‌ها از بچگی در من بوده است. یعنی همیشه کنار بزرگ‌ترها می‌نشستم و دوست داشتم به حرف‌های آن‌ها گوش دهم. هیچ وقت قرار نبود صابر وقت معاشرت بزرگ‌ترها به اتاقش برود. صابر همیشه بود. می‌شنیدم که بابایم به عمویم چه می‌گوید، مامانم چه حرفی می‌زند و... نمی‌گفتم این حرف‌ها برای من نیست. جاهایی که حرف‌ها به من مربوط نبود هم خودم می‌فهمیدم و می‌رفتم. این را تعریف کردم که بگویم کنجکاوی درباره معاشرت همیشه در من وجود داشته است. متن نمایش «21 بار مردن در 30 روز» هم چون اصولا درباره یک قرار ملاقات است، مرا به خودش جذب کرد. اساسا من این جنس نمایشنامه را ترجیح می‌دهم. به نظرم نمایشنامه یعنی گفتمان و برای همین قرار نیست من در نمایشم چیزی را مستقیما به مخاطب انتقال دهم. ما قرار است در این نمایش گپ و گفتی را بین دونفر ببینیم و بعد به این فکر کنیم که در این معاشرت چه چیزی برای من مخاطب وجود داشت و سهم من از این گپ دونفره چیست؟من در این نمایشنامه، دو آدم را از دو نسل مختلف می‌بینم؛ دو آدم با اختلاف کم نسلی که درباره موضوعی که شاید در ذهنشان یکسان باشد حرف می‌زنند. بحث این دو نفر درباره نفر سومی است که در آن‌جا حضور ندارد. برای من این جذاب است که نمی‌دانم این نفر سوم واقعا وجود دارد یا نه؟ این‌که هیچ چیز در این نمایش و در معاشرت بین این دو نفر صددرصد نیست، برای من جذاب است. اگر توجه کنید، می‌بینید در نمایش ارجاعاتی وجود دارد که مخاطب آن‌ها را در صحنه نمی‌بیند و اصلا وجود خارجی ندارند و تصورات این دو نفر است. بخشی از این تصورات، برای زن است و بخشی دیگر برای دختر. و چون موضوع قطعی و مشخصی در مکالمه این دو وجود ندارد، نمی‌توانیم بگوییم: خب این دو تا مثلا درباره این نعلبکی حرف می‌زنند. ما نمی‌فهمیم. انگار ما در این نمایش با یک‌سری دغدغه، مشغولیت ذهنی و به‌هم‌ریختگی روبه‌رو هستیم که در یکی از این دو نفر به شکل ساکن مانده و در یکی دیگر به خودزنی و تخریب شخصیتی رسیده است. برای همین یکی از کاراکترها با حرف‌هایش، خودش را تخریب می‌کند. همه این‌ها در نمایشنامه اولیه سینا وجود داشت. بعد زمانی را اختصاص دادیم و درباره نمایشنامه گپ زدیم که همین گفت‌وگوها باعث بازنویسی چندباره متن شد. البته در بازنویسی‌هایمان اتفاق عجیب و غریبی نیفتاد و تغییرات در حد چند دیالوگ بود. هرچه جلوتر می‌رفتیم، بیشتر مطمئن می‌شدم که باید این نمایشنامه را اجرا کنم. چون من همیشه دنبال موضوعاتی هستم که بتوانم آن را خیلی خلاصه و مینی‌مال تعریف کنم و در واقع یک «تاش» از یک اتفاق باشد. ما درباره نمایشنامه گپ زدیم و جلو رفتیم تا این‌که من نزدیک به اجرا، با سجاد افشاریان صحبت کردم تا متن را دراماتورژی کند. سجاد را انتخاب کردم چون نمایشنامه‌نویس است، همیشه دغدغه تئاتر داشته و آشنایی بیشتری نسبت به نمایشنامه دارد. دوست داشتم یکی شبیه سجاد متن را دراماتورژی کند؛ کسی شبیه من، شبیه سینا. چون وقتی عاشق شوی، فارغ شدن سخت می‌شود. وقتی عاشق یک متن هستی و با آن خیلی کلنجار رفته‌‌ای، به جایی می‌رسی که دلت نمی‌آید دیگر به آن دست بزنی و می‌گویی همین خوب است. این ماجرا در سینما هم وجود دارد و وقتی خود کارگردان فیلمش را تدوین می‌کند نتیجه کار نسبت به کسی که تدوینگری را کنار خود داشته، ضعیف‌تر است. چون تدوینگر بغل دست او، بی‌رحم‌تر از خودش است. بالاخره سجاد برای دراماتورژی آمد و تغییر زیادی هم نداد. تغییرات سجاد در حد چند کلمه و جمله بود که جابه‌جا شد و همین، شکل اجرایی کار را تغییر داد.
یعنی دراماتورژی نشد؟ یک رتوش ساده اتفاق افتاد؟
ابر: بله. من برای این از دراماتورژی حرف می‌زنم که واقعا جابه‌جا کردن آن چند کلمه و جمله، برای یک اجرا، دراماتورژی به حساب می‌آید چون شکل اجرا را تغییر می‌دهد. برای همین اسم رتوش روی آن نمی‌گذارم. ممکن است متن تغییر اساسی نکند اما همین دراماتورژی باعث می‌شود یکی از شخصیت‌ها در دقیقه 40 یا 50 جمله‌ای بگوید که مخاطب را دچار التهاب کند. این اتفاق در متن اولیه نمی‌افتد. به نظرم رتوش و بازنویسی کاملا با دراماتورژی تفاوت دارد. سجاد کاملا به فضای کار اشراف داشت و من از همراهی‌اش بسیار ممنونم. واقعیت این است که این متن به خاطر شکل و فضایی که داشت، یک متن شخصی بود. شاید ابهاماتی در این اجرا برای مخاطب وجود داشته باشد اما این‌ها قرار است مبهم بماند. یعنی قرار نیست ما این ابهامات را برای مخاطب روشن کنیم. مخاطب باید برداشت خودش را از این نقاط مبهم داشته باشد.
تماشاگر خودش می‌تواند به نمایش دیده‌شده، پروبال بدهد؟
ابر: من سر دو، سه جلسه از تمرین‌هایمان، چند نفر از دوستان تئاتری و سینمایی‌ام را با ذهنیت‌ها و دنیاهای متفاوت دعوت کردم تا کار را ببینند. جالب است که هیچ کدامشان برای کار پایان مشترکی در ذهن نداشتند یا نکته مشترکی بین دریافت آن‌ها از نمایش وجود نداشت. دقیقا به همین خاطر فکر می‌کنم هر آدمی سهم خودش را از این متن پیدا می‌کند. هر اثر هنری زمانی تاثیرگذار است که حتی به اندازه یک دیالوگ برای مخاطب خود چیزی داشته باشد. یعنی وقتی اثر را می‌بیند با خودش بگوید: «من این را تجربه کرده‌ام.»
یعنی پایان را باز می‌گذارید؟
ابر: بله!
سینا آذین: البته 21 بار مردن در 30 روز، پایان دارد. پایان باز به پایانی می‌گویند که وجود ندارد.
الان این پایان کجاست؟ یک بازی در کار هست که فضا بین واقعیت و تصور و توهم معلق است، من شاید بگویم که این‌ها در ذهنشان دارند اتفاقات را پیش می‌برند؟
ابر: این برداشت خیلی زیباست! این هم می‌تواند باشد.
آذین: اما این پایان کار نیست.
ابر: کلیت کار از بیرون این طور به نظر می‌آید. می‌خواهم بگویم خیلی خوب است اگر مخاطب به حرف‌ها و جزییات صحنه دقت کند. وقتی این اتفاق بیفتد، می‌بیند که حتی صحنه هم خیلی واقعی نیست. ما نمی‌دانیم آن‌جا کجاست. مثل آن چیزی که کاراکتر دختر از آن حرف می‌زند و می‌گوید: «گلدون‌هات این‌جا خوب نور می‌گیرن؟»، در حالی که اصلا گلدانی وجود ندارد. یا جای دیگر می‌گوید: «خونه‌ات رو خوب چیدی.» اما آن‌جا شبیه خانه نیست. هر کسی در بدو ورود فکر می‌کند آن‌جا یک مزون است. اما باز شبیه یک مزون واقعی هم نیست. می‌خواهم بگویم این تصور که می‌گویید درست است. لحظاتی از این آدم‌ها، انگار اصلا وجود ندارد. انگار خودشان دوست دارند به وجود بیاید اما به وجود نمی‌آید. دوست ندارم خیلی آن را تعریف کنم.
خانم افشار و پسیانی، شما به عنوان بازیگر این فضا را چقدر واقعی و چقدر مواجهه این دو تا آدم را ذهنی می‌بینید؟
افشار: راستش من جزو آدم‌هایی نیستم که بتوانم آنچه را در ذهنم می‌گذرد توضیح بدهم. همیشه باید بگردم و برای آنچه در ذهنم هست جمله‌ای پیدا ‌کنم که کمی به احساسم نزدیک باشد. برای من این نمایشنامه و اجرا، شبیه یک «کابوس شیرین» است. شبیه یک خواب و رویاست. هم خیلی تلخ است و هم شیرین. تنها توصیفی که می‌توانم برای احساسم به «21 بار مردن در 30 روز» پیدا کنم، همین است.
یعنی نوع مواجهه چگونه است؟
افشار: برای من شبیه رویاهای صادقانه است؛ چیزی که هم به واقعیت نزدیک است و هم رویاست.
خانم پسیانی، مثلا زمانی که شما بر زمین می‌افتید، این تصور دختر است یا زن؟
پسیانی: من این را بیشتر تصور زن می‌بینم. ولی جایی که موسیقی پخش می‌شود، تصور خود دختر است که به دنیای ذهنی‌اش می‌رود و برمی‌گردد. راستش من چند برداشت از این اجرا دارم. هر شب می‌توانم با برداشتی متفاوت آن را بازی کنم. مثلا یک شب فکر می‌کنم این دختر برای به وجود آمدن تمام اتفاقات طول نمایش به خانه این زن آمده است. این دو نفر از قبل همدیگر را می‌شناسند، قبلا با هم قهوه خورده‌اند و معاشرت کرده‌اند و یک رابطه معمولی با هم دارند. اما در برداشت دیگرم از اجرا می‌توانم فکر کنم که این دختر هیچ وقت وارد این خانه نشده است. و برداشت‌های دیگری که با هر بار بازی کردن نقش دختر، از نمایشنامه در ذهنم به وجود می‌آید. گذشته از این‌ها، تماشاگر هم می‌تواند ده‌ها برداشت دیگر از نمایش داشته باشد. دیشب خسرو پسیانی که از اتاق فرمان اجرا را همراهی می‌کند به من گفت: «اصلا دلم برای کاراکتر دختر نمی‌سوزد چون به نظر می‌رسد که خیلی موذی باشد.» حتی می‌توانیم تصور کنیم این دختر می‌داند برای چه به خانه زن دعوت شده است و اصلا با اراده خودش وارد بازی زن می‌شود. درست است که در آخر زن به شکلی پیروز بازی می‌شود، ولی دختر آمده تا وارد بازی او شود.
افشار: روز اولی که متن را خواندم، با خودم گفتم چه قصه جالبی دارد. یک‌بار دیگر خواندم، گفتم ‌ای وای! چرا نمی‌فهمم؟ این خیلی خوب است که وارد کار و پروژه‌ای شویم که بتوانیم از آن یاد بگیریم. شخصا دوست دارم نمایش یا فیلمی را ببینم یا کتابی را بخوانم که بتوانم بر مبنای سلیقه، احساس و تجربه خودم از آن برداشت کنم. 21 بار مردن در 30 روز چنین حال و هوایی دارد. تعدادی از دوستانم برای دیدن نمایش آمده بودند، فردای اجرا به من زنگ زدند و گفتند تازه داریم درباره نمایش فکر می‌کنیم، چرا آن‌جا این‌طوری بود و... . گفتم تو می‌توانی هر آنچه دلت می‌خواهد برداشت کنی. می‌توانی فکر کنی آنچه در شکم دارد بچه است، می‌توانی فکر کنی دردهای زن است، می‌تواند بیماری باشد و... هر چیز دیگری. به نظرم این ابهامات و این‌که هیچ چیز آن‌قدرها شفاف نیست، خیلی جذاب است، به‌خصوص برای من که دارم آن را بازی می‌کنم. چون حتی خودم که در آن نقش بازی می‌کنم، گاهی با خودم می‌گویم، چرا این‌جا باید این کار را بکنم؟ در حالی‌که می‌توانم یک کار دیگر انجام دهم. این برایم جذاب است.
معماگونه بودنش؟
افشار: بله. البته معماگونه بودن هم اصولی دارد. بعضی‌ها برای آن‌که اجرا را معماگونه کنند، آن‌قدر کار را می‌پیچانند که مخاطب حتی نمی‌تواند یک نخ پیدا کند تا به کمک آن داستان را بفهمد و به انتهای کار برسد. این اتفاق را دوست ندارم. نمی‌خواهم خودخواهانه از «21 بار مردن...» دفاع کنم اما واقعا همان‌طور که گفتم معتقدم این کار یک کابوس شیرین است؛ روایت ساده‌ای که در آن یک سری از ماجراها خیلی شفاف است، عین آب. اما جلوتر می‌روی و می‌بینی یک ذره کدر است و شما باید به عنوان مخاطب این سطح را کنار بزنی تا به سنگ‌ها و صدف‌های زیر آب برسی. حتی ممکن است زیر آب مرداب باشد.
واقعا این زن دارد به دختر هشدار می‌دهد یا می‌خواهد او را آزار و اذیت کند؟
پسیانی: این هم از آن چیزهایی است که دوست دارم برای خودم گنگ بماند. این‌که هر شب تصوری جدید از ماجرا داشته باشم برایم هیجان‌انگیزتر است.
چندگانه بودن چقدر سخت است؟
پسیانی: خیلی. سختی کارم این است که باید عکس‌العمل‌هایی را در مقابل عمل زن نشان بدهم که روی دریافت تماشاگر تاثیر می‌گذارد. یعنی عکس‌العمل دختر باعث می‌شود که تماشاگر از اجرا برداشت کند.
مسئله‌ای که این دو تا زن را این‌جا کشانده چه می‌تواند باشد؟
افشار: حس خودم درباره زن این است که او دوست دارد موضوعی را که ناراحتش کرده یا هر درد دیگری که دارد، جلوی چشمش بیاورد. شبیه این‌که مثلا جلوی آینه باید درباره دردهایت حرف بزنی. در مورد زن این احساس را دارم و فکر می‌کنم اگر این دختر آن‌جا نبود تا با او حرف بزند، نمی‌توانست خودش را پیدا کند. گم می‌شد. اگر دختر به آن‌جا نمی‌آمد، حتما می‌رفت جلوی آینه، دختر را تجسم می‌کرد، دردش را بیرون می‌ریخت و زجر می‌کشید. در ذهن من، زن، در حال تراپی (روان‌درمانی) کردن خودش است. دختر به آن‌جا نیامده تا خودش را تراپی کند اما در طول قصه این تراپی برای او هم اتفاق می‌افتد. من گاهی فکر می‌کنم اگر جای دختر بودم، وقتی از آن‌جا بیرون می‌رفتم چه می‌کردم؟ شاید پروازم را جلو می‌انداختم تا دیگر آن‌جا نباشم.
آیا این دو زن رابطه‌ قبلی با هم داشته‌اند؟
افشار: یعنی دارید به شناسنامه‌ قبلی‌ آن‌ها اشاره می‌کنید؟
بله؟!
افشار: بله حتما. چند جا در نمایش زن به این موضوع اشاره می‌کند و می‌گوید: «شبیه آدمایی که برای اولین بار همدیگه رو دیدن رفتار نکن.» یا اواخر نمایش می‌گوید: «گفتی به سگ حساسیت داری؟» می‌توانیم فکر کنیم سر کلاس زبان بحثی داشته‌اند و دختر گفته است به سگ حساسیت دارد.
اگر این دو معلم و شاگرد نیستند، چرا رابطه زن غالب است؟
افشار: به این دلیل که زن دارد برون‌ریزی می‌کند. او در کلاس فقط گوش می‌داده و نگاه می‌کرده است. و این دختر بوده که مدام می‌گفته: «اجازه من اینو بگم؟»، «ببخشید، من این‌جا رو می‌دونم»، و...
از آن بچه زرنگ‌های پرحرف؟
افشار: دقیقا.
آذین: و این ماجرا زن را اذیت می‌کند. انگار می‌خواهد به دختر بگوید چرا آن‌جا خودت را به رخ می‌کشی.
اصلا فکر می‌کنید این تاکیدها وجود دارد، آن گذشته و کلاس و الان که این دو سر ماجرا و آدمی با هم درگیر شده‌اند و حسی در فضا غالب است که می‌تواند حسادت یا نفرت باشد؟
ابر: می‌تواند حسادت و نفرت باشد اما می‌توانیم مثبت هم فکر کنیم.
افشار: دقیقا. نباید این کار را محدود کرد.
زن می‌خواهد یک طوری هشدار بدهد که آن بلایی که سر من آمده، سر تو نیاید؟!
ابر: شاید. زن در سن میانسالی زنانه (سی و خرده‌ای سال) درباره خاطره 15سالگی‌اش با دختری حرف می‌زند که الان 22ساله‌ است. این کانسپت عجیبی را به وجود می‌آورد. ولی اگر بخواهم آن را در یک خط تعریف کنم، هم نکات مثبت در آن هست و هم نکات منفی. اتفاقاتی که این دو نفر درباره آن حرف می‌زنند، می‌تواند فصل‌های مختلف زندگی هر آدمی باشد. این بخش منفی ماجرا است که تو می‌توانی ضربه بخوری، اذیت شوی، می‌توانی خودت را آزار بدهی و تا مرز خودکشی بروی یا نروی و... . از طرف دیگر، در خاطره این دو نفر مگر عشق و لذت و محبت و خاطرات خوب نبوده؟ اما این‌جا حرفی از آن نمی‌زنند. چون خیلی کم پیش می‌آید که آدم در خلوت خودش خوشحال باشد. آدم‌ها بیشتر وقت‌ها در خلوت خودشان یاد...
افشار: دردهایشان می‌افتند.
ابر: بله، یاد آزارهایی که دیده‌اند می‌افتند. این جمله کلیشه‌ای آدم‌هاست که می‌گویند من جلوی کسی گریه نمی‌کنم، اما در خلوت گریه می‌کنند. می‌خواهم بگویم این دو نفر تنهایی خودشان را برای ما و برای همدیگر به نمایش می‌گذارند. این‌که یک آدم خلوت خودش را برای یک نفر دیگر رو کند، یعنی حالش خیلی خوب نیست. برای همین، داستان تراپی که مهناز گفت، به نظرم خیلی درست است.
ماجرا یک نوع برون‌فکنی است برای این زن و شنونده‌اش هم همین دختر است؟ او را دعوت کرده که آنچه بر زن گذشته را به تماشا بنشیند؟
ابر: بله. این یک نمایش است که زن آن را تدارک دیده. حتی به آن اشاره می‌کند و به دختر می‌گوید: «نمی‌خوای یه نمایش ببینی؟» این قدر همه چیز را برنامه‌ریزی کرده. ما همه این‌ها را در دورخوانی‌ها و تمرین‌ها برای خودمان تصویرسازی می‌کردیم. بارها پیش می‌آمد که از هم می‌پرسیدیم اگر مردی فلان برخورد را با شما بکند، چه کار می‌کنید؟ در واقع خود ما هم در طول تمرین‌ها و اجرا تراپی شدیم. گاهی جلسات تمرین را بعد از گفتن دو دیالوگ تمام می‌کردیم و می‌گفتیم برای امروز دیگر بس است. چون به چیزی از خودمان در متن می‌رسیدیم که آشنا بود و می‌گفتیم: «این تجربه را داشته‌‌ایم» و دوست داشتیم به آن فکر کنیم. تراپی، فصل مشترک بین ما در این اجرا بود که همیشه به آن فکر می‌کردیم. معتقد بودیم که این متن باید با تماشاگر کاری کند که او فکر کند اگر ابهامات نمایش بیشتر از 10 تا است، همین یک نکته (که از فلان جمله، دیالوگ یا صحنه برداشت کرده) برایم کافی است. همین که اتفاقی برای مخاطب بیفتد و جایی در نمایش، به خودش برگردد و فکر کند چه تجربه‌ای از یک رابطه ناموفق داشته و چه حسرتی در وجودش به جا مانده، کافی است؛ چه تجربه دو سال پیش، چه 20سال پیش!
زن با توجه به تجربه‌ای که پیش از این داشته، دارد برای دختر آن را یادآوری می‌کند، چقدر شما به عنوان زن آزاد بوده‌اید تا در این مسیر بتوانید این زن را با توجه به تجربیات خودتان تحلیل کنید و کاراکترش را بسازید؟
افشار: نه این‌که بخواهم جلوی خود صابر این حرف را بزنم؛ صابر واقعا این امتیاز را داشت و به من و ستاره به عنوان زن این آزادی را داد تا تجربیات و احساسات خودمان را وارد اجرا کنیم. به هر حال ما به واسطه جنسیت، تجربه‌هایی داریم که یک مرد نمی‌تواند آن‌ها را داشته باشد و برعکس. برای همین جلسات اول تمرین، صابر خیلی به ما نمی‌گفت تو اشتباه برداشت می‌کنی یا لحنت در این قسمت اشتباه است. در تمرین‌ها این اجازه را به ما داد که زنانگی‌مان را با آن لحن و گفتار و بیانی که باید، در این نقش‌ها به نمایش بگذاریم. برای همین این شخصیت‌ها، جلوی چشم ما متولد شدند. بعد از این‌که در تمرین‌ها، شخصیت‌ها متولد شدند، صابر به عنوان کارگردان کنار من آمد و گفت حالا باید این شخصیت را شبیه یک مجسمه بسازیم و در آن روح بدمیم. در این مرحله صابر شروع به رتوش شخصیت‌ها کرد و ایرادهای کار را برایمان گفت و پله‌پله جلو رفتیم. می‌خواهم بگویم چون اول کار، در مرحله درآوردن حس‌های نقش آزاد بودیم، من توانستم هر آنچه را که در وجودم بود به نقش اضافه کنم. بعد از آن‌که صابر شخصیت‌ها را رتوش کرد، فهمیدم فلان حس در فلان صحنه برای این نقش درست نیست و باید تغییر کند. به نظرم سیستم کارگردان- بازیگر (یعنی کارگردانی که خودش بازیگر است)، به بازیگرها کمک زیادی می‌کند. چون خودش این مراحل را تجربه کرده و همیشه به عنوان بازیگر دوست داشته این آزادی را از جانب کارگردان داشته باشد. حالا به عنوان یک کارگردان، این آزادی را به بازیگران خودش می‌دهد، در عین این‌که کارگردانی و رتوش را هم خوب بلد است.
پسیانی: بله، کار خوبی که صابر در این نمایش انجام داد این بود که درآوردن فضا و حس و حال زنانه کار را روی دوش من و مهناز گذاشت. خیلی جاها خالصانه نظر می‌داد اما وقتی ما به عنوان زن می‌گفتیم نه، چنین حسی برای یک زن غلط است، می‌پذیرفت. در واقع ما برای درآوردن فضای زنانه نمایش، بحث‌های زیادی کردیم و صابر هم به تجربه ما اعتماد کرد. این ماجرا خیلی کار را برای ما راحت‌تر کرد. این متن، یک‌هزارتوی عجیب برای مخاطب به وجود می‌آورد و از او دعوت می‌کند تا خودش دست به انتخاب و تفکر بزند.
یکی از امتیازهای نمایش طراحی صحنه است، که در کنار نورپردازی و تاکید بر اتاقکی که در آن توالت فرنگی قرار گرفته، انگار آن‌جا مرکز ثقلی است برای روشن شدن برخی از اتفاق‌ها. به این طراحی چگونه رسیده‌اید و متن چقدر در ارائه آن نقش داشته است؟
ابر: از جلسه دوم، سومی که با سینا درباره متن حرف می‌زدم، ذهنم درگیر اجرا و طراحی آن شد. از همان موقع می‌دانستم که نمی‌خواهم این ملاقات در یک فضای واقع‌گرایانه اتفاق بیفتد. می‌دانستم جایی را می‌خواهم که می‌تواند همه جا باشد و البته حتما یک دستشویی هم داشته باشد. این دو تا برایم کاملا مشخص بود. در طول تمرین‌ها به فضایی شبیه مزون رسیدیم که البته نمی‌دانیم آیا این‌جا واقعا مزون هست یا نه؟ بعد از گپ‌هایی که با امیرحسین دوانی زدم و فضای ذهنی‌ام را برایش تعریف کردم، به این طراحی صحنه رسیدیم. امیرحسین برای کارگردان نه فقط یک طراح صحنه خوب، که یک همراه درجه‌یک است. در واقع می‌توانیم فکر کنیم این‌جا یک مزون و طراحی امروز زن است! یعنی او امروز که میزبان دختر است، خواسته این‌جا را شبیه یک مزون درست کند. مهناز اصرار داشت که این زن خیاط نیست و من گفتم بله، می‌توانیم این‌طور فکر کنیم که او خیلی استادانه این طراحی را برای امروز انجام داده است.
آذین: حتی دختر هم نیامده که لباس عروس سفارش دهد.
ابر: بله. زن می‌خواهد 50 دقیقه دختر را سرپا نگه دارد و پنج‌دقیقه هم او را بدواند! دختر وقت ورود به آن‌جا مطمئن است که قرار است معذب باشد. برای همین می‌گویم اگر بخواهیم آن ور ماجرا را ببینیم، می‌توانیم این‌طور فکر کنیم که در اتاقکی که با شیشه مات گوشه صحنه وجود دارد، زن یک فیلمنامه دارد و ماجراها را از روی آن پیش می‌برد. یعنی با هر بار رفتن به داخل آن اتاقک، فیلمنامه را ورق می‌زند و می‌گوید الان باید بروم بیرون و فلان جمله را به دختر بگویم. یعنی ماجرا آن‌قدر برای زن برنامه‌ریزی و طراحی شده است. من برای این نمایش درباره یک نوع بیماری روانی تحقیق کردم که شاخه‌ای از بیماری سادیسم است. آدم مبتلا به آن لحظاتی را با دیگری می‌سازد که همراه خودآزاری، دیگری را هم آزار می‌دهد. یعنی شروع به تخریب کردن طرف مقابل می‌کند و به واسطه انجام این کار به بالاترین درجه لذت می‌رسد. ما در طراحی و صحنه‌پردازی‌ها هم سعی کردیم از این بیماری استفاده کنیم. این بیماری و دانستن درباره آن، در خلاقیت کارگردانی خیلی به ما کمک کرد.
نور هم یکی از امتیازات شاخص در اجراست که در آن آغاز و پایان راه ورود به اجرا را باز و بسته می‌کند و در جاهایی هم تداعی‌گر حس غالب بر فضا است؟
ابر: طراحی نور نمایش کار آتیلا پسیانی است. من سال‌هاست که او را می‌شناسم و خیلی خوشحالم که طراحی نور این نمایش را انجام داد. فکر می‌کنم فضای نمایش را خیلی خوب درک کرده است. ما فقط درباره نمایش و فضای آن با هم گپ زدیم و چند نکته را که برایمان مهم بود به او گفتم؛ در این حد که وجود چه نکاتی برایمان مهم است و چه نکاتی نه. آتیلا پسیانی را در تئاتر داشتن یک نعمت است. او چند روز درباره حرف‌ها فکر کرد و در قراری که بعد از آن گذاشتیم، تصویر لاین‌های نوری روی زمین را پیشنهاد کرد که دیدم چقدر درست است. آتیلا تصویری از این خط‌های نوری روی زمین داشت که شبیه آینه‌های بزرگ قدیمی بود؛ آینه‌هایی که دور تا دور آن لامپ گذاشته‌اند و تصویر را کامل، شفاف و از همه جهت نشان می‌دهد.
نورهایی که از پایین می‌دهید چنین حسی دارد؟
ابر: بله، آن نورها چنین تصویری می‌دهد. بعد از آن‌که آتیلا طراحی نور را انجام داد، ما یک نفر را برای اجرای این طرح می‌خواستیم و برای همین خسرو پسیانی به ما اضافه شد. خسرو بسیار پرانرژی است و در اتاق فرمان، شبیه یک رقصنده، نور را اجرا می‌کند و با تمام حواس خود روی اجرا و هدایت نور صحنه متمرکز می‌شود. این نورپردازی، همان حسی که مهناز درباره آن حرف می‌زند را به مخاطب القا می‌کند؛ این حس که انگار تمام اتفاقات یک رویاست که لحظه‌ای به وجود می‌آید و بعد از بین می‌رود. قرار است یک نفر خودش را برای ما به نمایش بگذارد. با اتفاقاتی که به لحاظ تکنیکی در طول تمرین‌ها و اجرا افتاد، این حلقه کامل و کامل‌تر شد.
موسیقی، چرا در اجرایتان کمرنگ است؟ الان من یک شب پس از دیدن اجرا می‌گویم هیچ صدای موسیقایی از اجرا ندارم.
ابر: ما دو قطعه موسیقی در طول اجرا پخش می‌کنیم. قطعه آخر، یکی از قطعات «رنگین‌کمان» ثمین باغچه‌بان است. سر یکی از تمرین‌ها من از ستاره خواستم که یکی از شعرها و لالایی‌های دوران بچگی‌اش را برایمان بخواند. او چند تا از شعرهای بچگی‌اش را خواند. به این‌که رسید، دیدم به شکل عجیبی شبیه نمایش است. بعد این قطعه را پیدا کردم و دوباره گوش دادم. دیدم این باید همان موسیقی باشد که تماشاگر با گوش دادن به آن از سالن خارج می‌شود. نمی‌خواهم اتفاق ویژه‌ای برایش بیفتد، فقط دوست دارم با آن بیرون برود. یعنی نه می‌خواهم او را به کودکی‌اش پرت کنم و نه او را به خاطره ویژه و خاصی برگردانم. من فقط یک قطعه موسیقی برایتان پخش می‌کنم که به نظر خودم، موسیقی زن نمایش است که مدام به آن گوش می‌دهد و آن را زمزمه می‌کند. قطعه دیگری که وسط اجرا پخش می‌شود هم انگار همان است. انگار ثمین باغچه‌بان است که آن را به شکل دیگری می‌شنویم. هر دو قطعه، از ذهن این زن بیرون می‌آید. اصلا نمی‌خواستم چیزی شبیه موسیقی تئاتر به کار اضافه شود. دوست نداشتم این آدم را با یک نت یا یک سولو، تشدید کنم.
آذین: من آهنگسازی فیلم هم کرده‌ام و چون موسیقی هم یکی از کارهایم است، فکر می‌کنم این نمایش موسیقی دارد. من اگر می‌خواستم این متن را کار کنم، برایش موسیقی نمی‌گذاشتم یا فقط به آخر آن موسیقی اضافه می‌کردم. یعنی فکر می‌کنم جاهایی از نمایش، اصلا به موسیقی نیاز ندارد.
تاکید روی سکوت و مکث است؟
ابر: نه. تاکید روی آن چیزی است که از زبان این دو شخصیت می‌شنویم.
یک جاهایی در بین این روابط خالی و تهی است؟
ابر: بله!
ذهن بین واقعیت و این تصورات است؟ که مدام جلو و عقب می‌شود؟
ابر: بله. بعضی وقت‌ها خود یک روایت، موسیقی خاص خودش را دارد. مثلا این‌که الان در حال معاشرت با همدیگر هستیم، یک موسیقی است. می‌خواهم بگویم خیلی جاها موسیقی این نمایش، در سکوت‌های طولانی غیرمعمول این دو نفر شنیده می‌شود. سکوت خیلی وقت‌ها بهترین موسیقی است. فالش بودن موسیقی این روایت، کاملا نمادین است. قرار نیست ریتم مشخصی داشته باشد. این‌که بخواهید بگویید ما چه داریم گوش می‌دهیم، مشخص نیست. انگار موسیقی دارد قطع می‌شود. همان داستان رفت و برگشت میان واقعیت و تصورات است.
معیارهای آرتیست بودن در تئاتر با سینما فرق می‌کند؟
ابر: در تئاتر نه! فکر می‌کنم یک آرتیست تنها وقتی می‌تواند بدرخشد و حرفه‌ای شود که یک کار خوب انجام دهد. و خدا کند انجام این کار خوب برای همه ما اتفاق بیفتد. یعنی همه‌چیز آن‌قدر عالی و روشن باشد که مجموعه آدم‌های یک گروه، با نهایت خلاقیت، هیجان و اشتیاق کار کنند. اما این‌جا ما با یک دنیا شوق کار می‌کنیم، بعد ناگهان کار توقیف می‌شود! برای همین این یک بحث طولانی و عجیب و غریب است.
برخی از کارگردان‌های تئاتر می‌گویند که مثلا فلان چهره سینما را می‌آورم که کارم بفروشد. آیا حرفی که دارد می‌زند با مفهوم ستاره‌سازی در تئاتر میانه‌ای دارد؟
پسیانی: خیلی از بازیگرهای ما شبیه مهناز افشار، ده‌ها و صدها قابلیت در بازیگری دارند و این درست نیست که بگوییم امثال او را به تئاتر دعوت می‌کنیم تا نمایشمان بفروشد! مهناز افشار روی صحنه انرژی یک بازیگر باتجربه تئاتری را برای هر شب اجرایش می‌گذارد و این بی‌انصافانه است اگر این انرژی را نادیده بگیریم. بله، مهناز افشار بالاخره گیشه و فروش خودش را دارد اما این دلیل نمی‌شود که ویژگی‌های خاص او را نبینیم.
ابر: من، ستاره و بقیه بچه‌های گروه، مهناز را خیلی خوب می‌شناسیم. می‌خواهم بگویم این آدم سال‌های زیادی را برای رسیدن به جایی که الان ایستاده، گذرانده است. سال‌های زیادی را گذرانده تا به لحظه و لحظاتی برسد که بتواند از کار و بازی خودش لذت ببرد و حال خوبی داشته باشد. این‌که یک نفر پیش داوری کند و درباره حضور او در این نمایش، قضاوت کند ذهنیت آن یک نفر است اما می‌دانم در هیچ جای دنیا چنین کاری نمی‌کنند.
آذین: دقیقا. نمی‌گویند «فلانی را می‌آورم»، می‌گویند «فلانی دعوت ما رو پذیرفت.»
ابر: در سال‌های اخیر، نمایش‌هایی اجرا شده‌اند که در آن‌ها بازیگران بی‌نظیری بازی کرده‌اند. مخاطبان این نمایش‌ها هم برای نوع و جنس نمایشی که آن را دوست دارند، به تماشای آن رفته‌اند نه برای این‌که فلان بازیگر در آن بازی می‌کند. شاید هم رفته باشند که این هم لذت خودش را دارد. اما می‌توانم حداقل در مورد گروه خودمان بگویم که ما برای انجام کاری دور هم جمع شده‌ایم تا از انجام دادن آن نهایت لذت را ببریم و در این اتفاق با مخاطبمان سهیم شویم. در این مسیر، به هیچ چیز دیگری فکر نکرده‌ایم. این نکته، از جنس کاری که انجام می‌دهیم هم معلوم است. ما نخواسته‌ایم از ابزار کلیشه‌ای و معمول تبلیغات و اطلاع‌رسانی برای رسیدن به یک فروش ویژه و فوق‌العاده استفاده کنیم. ما قرار گذاشتیم کارمان را آن طور که خودش خودش را معرفی می‌کند، معرفی کنیم. چون برای این قضاوت‌های عجولانه و از پیش تعیین‌شده هیچ دارویی وجود ندارد. هر وقت خودمان به این نتیجه برسیم که همه آدم‌ها را (چه در زندگی معمولی و چه در زندگی هنری) برای همان لحظه (نه قبل و بعد آن) قضاوت کنیم، در مسیر درست قرار گرفته‌ایم و این تازه نقطه شروع برای تشکیل یک مجموعه خوب است. متاسفانه ما تبدیل به آدم‌هایی شده‌ایم که مدام قضاوت می‌کنیم و این ویژگی انگار به ما چسبیده است.
پسیانی: نکته دیگری که اذیت می‌کند این است که مثلا می‌گویند چرا آقای ابر خانم پسیانی را به عنوان بازیگر انتخاب کرده و چرا خانم x را نیاورده است؟ نمی‌دانم چطور می‌توانیم چنین سوالی بپرسیم و چنین قضاوتی کنیم؟ صابر ابر به عنوان کارگردان تشخیص داده که باید این بازیگر در فلان نقش بازی کند و تو باید کار را ببینی و درباره این تصمیم حرف بزنی. چنین سوال‌هایی که قبل از تماشای کار پرسیده می‌شود، واقعا برای من عجیب است.
شاید متن شناخته‌شده‌ای باشد و این ایراد به کارگردان گرفته شود که فیزیک یا نوع بازی بازیگری به آن نقش نمی‌خورد، شاید از این منظر نقد وارد هم باشد؟
پسیانی: بله، این از نگاه مخاطب است و البته محترم. اما تشخیص کارگردان این بوده که باید فلان بازیگر انتخاب شود.
ابر: در جشنواره فیلم فجر امسال هم مدام این ماجرا تکرار می‌شد. خیلی‌ها بعد از دیدن هر فیلمی خیلی راحت می‌گفتند «عجب فیلم مزخرفی بود» هیچ‌کس نمی‌تواند این را بگوید. می‌توانیم فیلمی را دوست داشته باشیم یا نه. اما «مزخرف» بودن، متر و معیارهایی دارد که باید در چارچوب نقد درباره آن بحث شود.
این نوع واژگان و برخوردها دیگر نقد نیست؟
ابر: همین را می‌خواهم بگویم. دقیقا.
اول این‌که یک اثر هنری را دیدی بلافاصله سخت است نظر دادن، در ثانی وقتی هم نظر می‌دهی یعنی‌ داری برخورد حسی می‌کنی با آن اثر و نه یک نقد قوی و محکم.
ابر: دقیقا! آن حس و نظر اولیه که بلافاصله بعد از دیدن تئاتر یا فیلم گفته می‌شود، بیانگر سلیقه مخاطب است. مثلا تو می‌توانی بگویی از فلان فیلم خوشم نیامد. اما برای آن‌که بگویی فیلم یا نمایشی بد است یا خوب، نیازمند زمان و تفکر هستی. به نظرم منتقد خوب کسی است که پیشنهاد خوب می‌دهد؛ پیشنهادی که در مسیر کار باعث می‌شود ایرادهای آن مشخص شود و سازندگان سعی کنند آن‌ها را رفع کنند. در غیراین صورت چه کسی می‌تواند بگوید تابلوی سالوادور دالی مزخرف بود؟ این نقد نیست، یک اشتباه بزرگ است. نمایش، اثر هنری یک گروه است که آن را برای مخاطب عرضه می‌کنند تا در احساس آن‌ها سهیم شوند. همه نظرها محترم و قابل شنیدن هستند و من دوست دارم تک‌تک آن‌ها را بشنوم، اما همه آن‌ها لزوما درست نیستند. اگر فلان آدم می‌گوید نمایش بد بود یا دیگری می‌گوید عالی بود، هیچ کدام بیانگر حقیقت کار نیست.
آذین: شاید تو امروز فیلمی را ببینی و از آن بدت بیاید اما 10سال بعد، نظر دیگری داشته باشی. یعنی این مخاطب است که تغییر می‌کند وگرنه فیلمی که 10سال پیش از آن بدت آمده و الان دوستش‌ داری، همان فیلم قبلی است.
دوستان خسته نباشید و ممنون از حضورتان در گفت‌وگوی مفصل با بهار، اگر نکته‌ای باقی مانده به‌گوش هستیم.
ابر: نکته‌ای بین اعضای گروه ما حاکم است و آن هم‌زمانی و هم‌حسی همه ما است که هر روز با هم درباره آن حرف می‌زنیم، هر روز کیف می‌کنیم و لذت می‌بریم. من تنها یکی از اعضای این گروه هستم و برای همین دوست دارم از تک‌تک بچه‌ها که همراه هستند، تشکر کنم. از سینا به خاطر متنی که نوشت و از مهناز عزیز و ستاره عزیز به خاطر تمام لحظات همراهی‌شان در طول تمرین‌ها. اجرا برای کارگردان نیست، برای بازیگر است و اوست که دیده می‌شود و می‌تواند هر کاری با نمایش انجام دهد. من به عنوان کارگردان در طول تمرین‌ها لذتم را برده‌ام. من از «21 بار مردن در 30 روز» پر هستم. امیدوارم بتوانیم باز هم، با تک‌تک بچه‌های این گروه دوباره دور هم جمع شویم و کار دیگری انجام دهیم. این کار برای همه ما است؛ برای سینا، سجاد، مهناز، ستاره، بهاره، امیرحسین، سحر، آتیلا، مهرنوش، خسرو، مهرداد، آرش، اوژن، ثمین، بابک، امین، علیرضا و محمد.

مهناز افشار در نمایشی از صابر ابر بازی می‌کند

صابر ابر دومین تجربه کارگردانی خود را با بازی مهناز افشار و ستاره پسیانی به صحنه می‌برد.

این هنرمند جوان تئاتر که پیش از این نمایش «واوها، ویرگول‌ها» را اجرا کرده بود، قصد دارد بهمن ماه امسال بعد از جشنواره تئاتر فجر، نمایش «مسافرهای عزیز گورشونو گم کنند، لطفا» را اجرا کند.

این نمایشنامه متنی کاملا اجتماعی و نوشته سینا آذین است و مهناز افشار و ستاره پسیانی بازیگران آن هستند.

در حال حاضر تمرین این اثر نمایشی شروع شده و گروه اجرایی امیدوارند بهمن ماه بعد از جشنواره تئاتر فجر نمایش‌شان را به صحنه بیاورند.

صابر ابر این روزها مشغول تمرین دو نمایش «هملت» به کارگردانی رضا گوران و «ننه دلاور پشت در» به کارگردانی سجاد افشاریان است که نمایش اول به زودی به صحنه می‌رود و نمایش دوم نیز برای شرکت در جشنواره تئاتر فجر آماده اجرا می‌شود.

به گزارش ایسنا، او پیش از این نمایش «واوها، ویرگول‌ها» را با گروهی از هنرجویان تئاتر موسسه فرهنگی هنری «کارنامه» سال 89 در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه برده بود.

کنسرت روزبه نعمت اللهی توسط مهناز افشار برگزار می‌شود

کنسرت روزبه نعمت اللهی به تهیه کنندگی مهناز افشار بازیگر سینما،به نفع زلزله‌زدگان در تاریخ 22 آبان ماه ساعت 21 در مرکز همایش های برج میلاد برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار،روزبه نعمت اللهی در تازه ترین کنسرت خود بنا دارد به همراه مهناز افشار بازیگر سینما قطعات تازه از مجموع آثار خود را به نفع زلزله زدگان ارائه دهد.
 
برهمین اساس قرار است برخی از چهره های سرشناس سینما و همچنین ورزشکاران در کنسرت حضور پیدا کنند و در حمایت از این حرکت فرنگی و اجتماعی در رستای کمک به زلزله زدگان قدم بردارند.
 
لازم به ذکر است عواید این کنسرت برای خرید کانکس به زلزله زدگان تعلق می گیرد.
 

تازه‌ترین تصویر و آخرین خبرها از «هیچ‌کجا هیچکس»

ساخت موسیقی فیلم سینمایی «هیچ کجا هیچکس» توسط بهزاد عبدی در اکراین در حال انجام است و در حال حاضر ضبط موسیقی آغاز شده است و ظرف یک ماه آینده موسیقی آماده خواهد شد.

صداگذاری فیلم برعهده علیرضا علویان انجام می‌شود و با انجام مراحل فنی تلاش می‌شود فیلم برای جشنواره فیلم فجر آماده نمایش خواهد شد.

فیلمبرداری فیلم پس از 60 جلسه کار در مناطق مختلف از جمله شمال کشور، تهران و چند روزی در جزیره کیش به پایان رسید. تدوین فیلم توسط محمدرضا موئینی و میثم موئینی انجام شده است. اکثر صحنه‌های فیلم در زمستان و شمال کشور می‌گذرد.

در این فیلم رضا کیانیان، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، صابر ابر، بابک کریمی، بهاره کیان افشار به ایفای نقش می‌پردازند.

فیلمنامه این فیلم را احمد رفیع‌زاده نوشته که مضمونی اجتماعی دارد.

تعدادی از عواملی که در ساخت فیلم همکاری دارند، عبارتند از:

کارگردان: ابراهیم شیبانی/ نویسنده: احمد رفیع‌زاده/ مدیر فیلمبرداری: حسین جعفریان/ مدیر تولید: مرتضی متولی/ صدابردار: ساسان نخعی/ طراح صحنه و لباس: کیوان مقدم/ طراح گریم: سعید ملکان/ برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: علیرضا شمس/ عکاس: بهروز بادروج/ جلوه‌های ویژه: حمید سلیمانی/ مدیر تدارکات: اسماعیل کلبی‌آبادی/ دستیار دوم کارگردان: آرش خیاطان/ دستیار سوم کارگردان: بهنام فروتن/ منشی صحنه: شیدا یوسفی/ دستیار اول فیلمبردار: پیمان شادمانفر/ گروه فیلمبرداری: ‌اکبر دهقان‌دیسفانی، آرش رمضانی، ادیب سبحانی، محمدرضا پازوکی، مصطفی صادقی/ سینه موبیل: داود نازنینی/ گروه صدابرداری: محمد کیان ارثی، کامیاب متولی/ دستیار اول صحنه:‌ رشید حسینی/ مدیر صحنه: فرشاد مهدیادگار/ دستیاران صحنه و لباس: حامد ظریفی، غزل آلوسی/ گروه چهره‌پردازی: عباس عباسی،مسعود علمداری، آرزو کیقبادی/ جانشین تولید: کیومرث عباسی نوده/ گروه تدارکات: محمد ابراهیم شایسته، محمد مهدی مداح، احسان رحیمی/ گروه حمل و نقل: منصور زاویه، عزیز زینعلی، محمدمهدی مداح، عباس شوقی نژاد، یوسف نوری، سعید باغستانی/مسؤول هنروران: سهیلا محسنی/ سرمایه گذار: شرکت سورینت/ تهیه کننده:‌حسن کلامی

یادداشت مهناز افشار در رثای ایرج قادری

مهناز افشار که فیلم سینمایی «آکواریوم» و «محاکمه» از همکاری‌های مشترک وی با ایرج قادری است در یادداشتی ضمن اشاره به اولین روز آشنایی‌اش با این کارگردان از تجربه و خاطرات همبازی شدن با ایرج قادری سخن گفته است. متن یادداشت مهناز افشار را به نقل از اعتماد در ادامه می‌خوانید:

پس از سلام گفتند: بارک الله چه دختر منظمی...

«آکواریوم» سرآغاز آشنایی من با کارگردان و بازیگری بود که قصد داشت بعد از سال ها مقابل دوربین برود و نخستین بازی خود را در صحنه یی ثبت کند که من مقابل او بازی می کنم.
بعد از ظهر یک روز تابستانی، سعید مطلبی برای قرار در دفتر ایرج قادری برای فیلم «آکواریوم» ساعتی را تعیین کرد. حس و حال عجیبی داشتم. دیدن یک بازیگر و کارگردان قدیمی که پر از تجربه بود و صاحب خاطراتی از زمانی دیگر در سینمای ایران.
 می خواستم سر ساعت به قرار برسم، بالاخره 10 دقیقه زودتر از زمان قرار به دفتر هفت تیر رسیدم. در که باز شد مردی با محاسن سفید، همچنان سرحال و با انگیزه پشت میزش نشسته بود. در همان لحظه ورود پس از سلام گفتند: بارک الله چه دختر منظمی... و من ذوق زده شدم. حس اینکه حرمت ها، چارچوب ها و قوانین در کار برای او اهمیت زیادی دارد در این دیدار روشن شد و دلم گرم تر. نشستیم و گپ زدیم و نتیجه اش شد بازی در «آکواریوم» یعنی دو ماه کار در استانبول.

مسابقه من و او بر سر دقیق و منظم بودن آغاز شد
 از روز اول مسابقه من و او بر سر دقیق و منظم بودن آغاز شد: اینکه چه کسی زودتر سر کار حاضر شود و مرتب تر باشد: اما این ایرج قادری بود که زودتر از همه در لابی هتل حاضر می شد و دیرتر از همه گروه را ترک می کرد و فردا با انرژی بیشتری سر کار می آمد.
حکایت بازی مقابل ایرج قادری با آن همه سابقه بازیگری در سینما، توام با ترس ها و نگرانی های من بود. شب قبل این سوال در ذهنم می چرخید که او کجای بازیگری است و من کجا؟
بغضم گرفت....
بغضم گرفت: زمانی که دیدم او با چه اشتیاق و ذوق و برقی در چشمان دیالوگ ها را از کنار دوربین می گوید و حس کردم ما نسل جدید بازیگری اگر هستیم به خاطر تلاش این پیشکسوتان عزیز بوده است. نوبت به برداشت پلان ایشان رسید: فقط یک برداشت!
اما مگر می شود از این همه تجربه و ذوق و اشتیاق در یک برداشت گذشت؟

حالادیگر من حسن آقای او شده بودم نه مهناز افشار!
بعد از «آکواریوم» به دفتر ایشان سر می زدم و حالادیگر من حسن آقای او شده بودم نه مهناز افشار! ایشان از احترام به سینما، سختی کار، تعلم و عشق به من می گفتند و گوش می کردم: اینکه خانواده و کار هر کدام باید در جایگاه خود محترم باشند و عزیز شمرده شوند... تا همکاری دوباره در «محاکمه.» افسوس می خورم از اختلاف ها و بازی های پشت پرده، از کوچک شمردن این واژه بزرگ: سینما! این روزها چقدر ساده به سینما نگاه می شود، گاه به بازی گرفته می شود، اما هنوز در نگاه بزرگان، سینما بزرگ است. و حالاافسوسی با من مانده است: افسوسی از روزهایی که می توانستم از حضور بزرگان سینما بیشتر بهره ببرم و ای کاش فراموش نکنیم روزی قرار است این کالبد جسمانی را زمین بگذاریم و بگذریم.
من به عنوان عضو کوچکی از دریای بیکران خانواده سینما به خانواده عزیز قادری و همه سینماگران و سینمادوستان فقدان این هنرمند را تسلیت می گویم و می دانم این تسلیت در مقابل غم بزرگ از دست دادن این هنرمند خیلی کوچک است.

حضور مهناز افشار در فصل سوم قلب یخی تکذیب شد

چندی قبل روزنامه «تماشا» در خبری از حضور هدیه تهرانی و مهران مدیری در سریال «قلب یخی» خبر داد.بر اساس این گزارش ، به تازگی حضور دو چهره سرشناس دیگر نیز در این سریال قطعی شده است.
برهمین اساس، بزودی مهناز افشار و هانیه توسلی نیز به گروه تولید سریال مذکور خواهند پیوست. توسلی که اواخر دهه 80 نقش یک سریال مقدم با عنوان «شمس العماره» را برعهده داشت و افشار نیز که قرار بود در همین مجموعه بازی کند و حضور او به دلایلی ممکن نشد، سال گذشته در فیلم «یک عاشقانه ساده» این کارگردان حضوری متفاوت داشت. «قلب یخی» مجموعه ای است که اواخر سال گذشته پس از کنار کشیدن توافقی محمدحسین لطیفی از پشت دوربین آن، سامان مقدم را در مقام کارگردان خود شناخت. امیرحسین رستمی نیز یکی از چهره هایی است که در سری جدید «قلب یخی» نقش آفرینی می کند.
اما درباره دستمزد هدیه تهرانی در این مجموعه ویدئویی، خبرهایی قابل توجه به گوش می رسد. گویا این سوپراستار اخیراً گزیده کار سینما، با وجود آشنایی قدیمی با سامان مقدم و حضور در نخستین آثار این فیلمساز(«پارتی» و «سیاوش»)، رقم نسبتاً بالایی را برای بازی در «قلب یخی» دریافت خواهد کرد. او قرار است برای حدود دو ماه کار رقمی معادل چهار صد میلیون تومان و نیز دو درصد از حق فروش ویدئویی این سریال را دریافت کند. این بازیگر در حالی چنین رقمی را دریافت کرده که سال گذشته برای بازی در فیلم پرستاره «پل چوبی» دستمزدی 150 میلیونی را دریافت کرد.
اگر اوضاع در شبکه ویدئویی همینطور پیش رود، به نظر می رسد با پیگیری تولید سریال مهران مدیری (قهوه تلخ) این شبکه حوزه پرخبری در سال جدید خواهد بود.
این خبر رسما توسط خود خانم افشار تکذیب شد

متن تبریک مهناز افشار

مهناز افشار

 

بازیگر سینما و تئاتر در شب اجراي نمايش رضا حداد در پیامی این موفقیت را به اصغر فرهادی و تیم «جدایی نادر از سیمین» تبریک گفت:
«شما مست نگشتید و از آن باده نخوردید
چه دانید چه دانید که ما در چه شکاریم
در این خاک در این خاک در این مزرعه پاک
به جز مهر به جز عشق دگر بذر نکاریم.
تبریک به آقای اصغر فرهادی و همه عوامل فیلم «جدایی نادر از سیمین». امشب (دوشنبه شب) اجرای نمایش «آمدیم نبودید رفتیم» به کارگردانی رضا حداد را تقدیم به آقای فرهادی کردیم. اسکار مبارک شما و همه ایران و سینمای پرهیاهوی ایران باشد. به امید اینکه خودمان هم یاد بگیریم این صلح و مهری را که شما پیام آورش بودید.»

موئینی‌ها «هیچ کجا هیچکس» را تدوین می‌کنند

 

«حسن کلامی» تهیه‌کننده سینما در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: فیلمبرداری فیلم پس از 60 جلسه کار در مناطق مختلف از جمله‌ شمال کشور، تهران و چند روزی در جزیره کیش اواسط هفته گذشته به پایان رسید.

وی در ادامه گفت: تدوین فیلم توسط محمدرضا موئینی و میثم موئینی در حال انجام است و تاکنون حدود 25 درصد از تدوین فیلم انجام شده است. هنوز صداگذار و سازنده موسیقی فیلم مشخص نشده است.

وی درباره موسیقی فیلم توضیح داد: اکثر صحنه‌های فیلم در زمستان می‌گذرد و در شمال کشور که فضای بسیار زیبایی خلق شده است. برای انتقال پیام، فیلم نیاز به موسیقی مناسب دارد که هنوز سازنده آن مشخص نشده است.

در این فیلم رضا کیانیان، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، صابر ابر، بابک کریمی، بهاره کیان افشار به ایفای نقش می‌پردازند.

فیلمنامه این فیلم را احمد رفیع‌زاده نوشته که مضمونی اجتماعی دارد.

تعدادی از عواملی که در ساخت فیلم همکاری دارند، عبارتند از:

کارگردان: ابراهیم شیبانی/ نویسنده: احمد رفیع‌زاده/ مدیر فیلمبرداری: حسین جعفریان/ مدیر تولید: مرتضی متولی/ صدابردار: ساسان نخعی/ طراح صحنه و لباس: کیوان مقدم/ طراح گریم: سعید ملکان/ برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: علیرضا شمس/ عکاس: بهروز بادروج/ جلوه‌های ویژه: حمید سلیمانی/ مدیر تدارکات: اسماعیل کلبی‌آبادی/ دستیار دوم کارگردان: آرش خیاطان/ دستیار سوم کارگردان: بهنام فروتن/ منشی صحنه: شیدا یوسفی/ دستیار اول فیلمبردار: پیمان شادمانفر/ گروه فیلمبرداری: ‌اکبر دهقان‌دیسفانی، آرش رمضانی، ادیب سبحانی، محمدرضا پازوکی، مصطفی صادقی/ سینه موبیل: داود نازنینی/ گروه صدابرداری: محمد کیان ارثی، کامیاب متولی/ دستیار اول صحنه:‌ رشید حسینی/ مدیر صحنه: فرشاد مهدیادگار/ دستیاران صحنه و لباس: حامد ظریفی، غزل آلوسی/ گروه چهره‌پردازی: عباس عباسی،مسعود علمداری، آرزو کیقبادی/ جانشین تولید: کیومرث عباسی نوده/ گروه تدارکات: محمد ابراهیم شایسته، محمد مهدی مداح، احسان رحیمی/ گروه حمل و نقل: منصور زاویه، عزیز زینعلی، محمدمهدی مداح، عباس شوقی نژاد، یوسف نوری، سعید باغستانی/مسؤول هنروران: سهیلا محسنی/ سرمایه گذار: شرکت سورینت/ تهیه‌کننده:‌حسن کلامی.

«برف روی کاج‌ها» نوروز اکران می‌شود

 

«سید‌جمال ساداتیان» در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: با نظر به این که فیلم مورد توجه مخاطبین جشنواره قرار گرفته و سیمرغ بلورین از نگاه تماشاگران را دریافت کرده، بهتر است در ایام نوروز به نمایش درآید.

وی در ادامه گفت: البته همانگونه که آقای شمقدری گفتند باید توجهی به اکران فیلم‌های برگزیده جشنواره صورت گیرد. بسیاری از مخاطبین که به ما دسترسی داشتند خواستار دیدن فیلم بودند اما نمایش فیلم در ایام جشنواره محدود بود و ما نمی‌توانستیم پاسخگوی نیاز مخاطبین باشیم اما اگر شرایطی از سوی معاونت سینمایی کشور و شورای صنفی نمایش صورت گیرد، ما آمادگی اکران فیلم در ایام نوروز را خواهیم داشت.

مهناز افشار: داوری‌های جشنواره برایم قابل احترام است

 

«مهناز افشار» برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن بخش نگاه نو در حاشیه آیین اختتامیه سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: از بازی در فیلم «برف روی کاج‌ها» بسیار لذت بردم و از کسب این جایزه نیز بسیار خوشحال هستم.

وی در ادامه افزود: در مورد فیلم «برف روی کاج‌ها» اثر پیمان معادی باید بگویم در داوری اندکی به این فیلم کم‌لطفی شد، چون «برف روی کاج‌ها» فیلمی مخاطب‌پسند بود و افراد زیادی آن را دوست داشتند. به نظرم می‌توانست در داوری‌ها به آن توجه بیشتری شود. البته می‌دانم که افراد در جایگاه‌های مختلف سینما به نوبه خود زحمت می‌کشند و من نیز به انتخاب‌های داوری احترام می‌گذارم.

افشار در پایان درباره انتخاب‌های بعدی بازیگری خود اظهار داشت: انتخاب‌های آینده‌‌ام را آینده تعیین می‌کند و فعلاً نمی‌توانم حرف خاصی در این مورد بگویم.  

«مهناز افشار» دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن بخش نگاه نو را گرفت

 مهناز افشار نیز دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن این بخش را برای حضور در فیلم «برف روی کاج‌ها»گرفت.

کاندیدای بهترین بازیگر زن عبارتند از:

۱- مهناز افشار برای بازی در فیلم برف روی کاج‌ها

۲- نیکی کریمی برای بازی در فیلم من همسرش هستم

۳- باران کوثری برای بازی در فیلم بغض

۴- هنگامه قاضیانی برای بازی در فیلم میگرن

۵- پانته آ بهرام برای باز ی در فیلم میگرن

اسامی نامزدهای بخش مسابقه سینمای ایران اعلام شد

اسامی کاندیداهای بخش های مختلف سی امین جشنواره فیلم فجر به شرح زیر است.

کاندیداهای بهترین فیلم (به تهیه کننده):

1- سعید سعدی، سیما فیلم برای فیلم روزهای زندگی

2- سید ابوالقاسم حسینی، بنیاد سینمایی فارابی برای فیلم ملکه

3- داریوش مهرجویی برای فیلم نارنجی پوش

4- رضا رخشان برای فیلم ضد گلوله

5- علی سرتیپی، مهدی داوری برای فیلم پل چوبی

6- منوچهر محمدی برای فیلم بوسیدن روی ماه

کاندیداهای بهترین کارگردانی:

1- داریوش مهرجویی برای کارگردانی فیلم نارنجی پوش

2- محمد علی باشه آهنگر برای کارگردانی فیلم ملکه

3- پرویز شیخ طادی برای کارگردانی فیلم روزهای زندگی

4- همایون اسعدیان برای کارگردانی فیلم بوسیدن روی ماه

5- مانی حقیقی برای کارگردانی فیلم پذیرایی ساده

کاندیداهای بهترین فیلم نامه:

1- همایون اسعدیان برای نگارش فیلم نامه بوسیدن روی ماه

2- پرویز شیخ طادی برای نگارش فیلم نامه روزهای زندگی

3- محمد رضا گوهری و محمد علی باشه آهنگر برای نگارش فیلم نامه ملکه

4- وحیده محمدی فر ، داریوش مهرجویی برای نگارش فیلم نامه نارنجی پوش

5- مصطفی کیایی برای نگارش فیلم نامه ضد گلوله

کاندیداهای بهترین بازیگر زن:

1- هنگامه قاضیانی برای بازی در فیلم روزهای زندگی

2- بهناز جعفری برای بازی در فیلم تلفن همراه رییس جمهور

3- لیلا حاتمی برای بازی در فیلم نارنجی پوش

4- مهناز افشار برای بازی در فیلم پل چوبی

5- شیرین یزدان بخش برای بازی در فیلم بوسیدن روی ماه

6- ترانه علیدوستی برای بازی در فیلم پذیرایی ساده

کاندیداهای بهترین بازیگر مرد:

1- حمید فرخ نژاد برای بازی در فیلم های گشت ارشاد، روزهای زندگی

2- فرهاد اصلانی برای بازی در فیلم های خرس، زندگی خصوصی

3- حسین یاری برای بازی در فیلم یک سطر واقعیت

4- رضا عطاران برای بازی در فیلم  خوابم می آد

5- میلاد کی مرام برای بازی در فیلم ملکه

6- مصطفی زمانی برای بازی در فیلم یه عاشقانه ساده

کاندیداهای بهترین بازیگر نقش مکمل زن:

1- یکتا ناصر برای بازی در فیلم یکی می خواد باهات حرف بزنه

2- ویشگا آسایش برای بازی در فیلم برف روی کاج ها

3- شبنم مقدمی برای بازی در فیلم بوسیدن روی ماه

4- میترا حجار برای بازی در فیلم نارنجی پوش

5- بیتا فرهی برای بازی در فیلم در انتظار معجزه

کاندیداهای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

1- اکبر عبدی برای بازی در فیلم خوابم می آد

2- حمید آذرنگ برای بازی در فیلم ملکه

3- ساعد سهیلی برای بازی در فیلم گشت ارشاد

4- افشین هاشمی برای بازی در فیلم بی خداحافظی

5- پولاد کیمیایی برای بازی در فیلم گشت ارشاد

6- احمد مهران فر برای بازی در فیلم یک عاشقانه ساده

کاندیداهای بهترین فیلم برداری:

1- علیرضا زرین دست برای فیلم ملکه

2- حسین جعفریان برای فیلم بوسیدن روی ماه

3- امیر کریمی برای فیلم روزهای زندگی

4- حسن پویا برای فیلم راه بهشت

5- تورج منصوری برای فیلم پل چوبی

کاندیداهای بهترین تدوین:

1- واروژ کریم مسیحی، مهدی سعدی برای فیلم روزهای زندگی

2- هایده صفی یاری برای فیلم نارنجی پوش

3- سعید شاهسواری برای فیلم بی خداحافظی

4- مهدی حسینی وند برای فیلم گیرنده

5- نیما جعفری جوزانی برای فیلم ضد گلوله

کاندیداهای بهترین صدابرداری:

1- نظام الدین کیایی برای نارنجی پوش

2- رضا تهرانی برای فیلم روزهای زندگی

3- پرویز آبنار برای فیلم بی خداحافظی

4- ساسان نخعی برای فیلم بوسیدن روی ماه

5- عباس رستگار پور برای فیلم ملکه

کاندیداهای بهترین صدا گذاری:

1- محمد رضا دلپاک برای فیلم خرس

2- فرامرز ابوالصدق برای فیلم روزهای زندگی

3- امیر حسین قاسمی برای فیلم ملکه

4- پرویز آبنار برای فیلم بی خداحافظی

5- مهران ملکوتی برای فیلم ضد گلوله

کاندیداهای بهترین صحنه و لباس:

1- علی نصیری برای فیلم روزهای زندگی

2- عباس بلوندی برای فیلم ملکه

3- پروین صفری برای فیلم پل چوبی

4- شهرام قدیری برای فیلم شور شیرین

5- لیلا حاتمی برای فیلم پله آخر

کاندیداهای بهترین چهره پردازی:

1- عباس صالحی برای فیلم روزهای زندگی

2- سعید ملکان برای فیلم ملکه

3- ایمان امیدواری برای فیلم خوابم می آد

4- رسول سید عربی برای فیلم آمین خواهیم گفت

5- عبداله اسکندری برای فیلم یه عاشقانه ساده

کاندیداهای بهترین موسیقی:

1- محمد رضا عقیلی برای فیلم روزهای زندگی

2- حسین علیزاده برای فیلم ملکه

3- ناصر چشم آذر برای فیلم گشت ارشاد

4- فردین خلعتبری برای فیلم یک روز دیگر

5- بردیا کیارس برای فیلم سلام بر فرشتگان

کاندیداهای بهترین جلوه های ویژه میدانی:

1- محسن روزبهانی برای فیلم ملکه

2- محسن روزبهانی برای فیلم روزهای زندگی

3- محسن روزبهانی برای فیلم ضد گلوله

4- جواد شریفی راد برای فیلم شور شیرین

5- عباس شوقی  برای فیلم خوابم می آد

6- حمید رسولیان برای فیلم گشت ارشاد

7- حمید سلیمانی برای فیلم راه بهشت

کاندیداهای بهترین جلوه های ویژه بصری:

1- کامران سحر خیز، امیر سحر خیز، سید هادی اسلامی برای فیلم سلام بر فرشتگان

2- فرهاد یوسفی، سعید حاجی میری برای فیلم بیداری

3- حسین افشار برای فیلم راه بهشت

4- حسین صفا برای فیلم روزهای زندگی

5- حسن ایزدی برای فیلم ملکه

مهناز افشار کاندید بهترین بازیگر زن شد

کاندیداهای بخش نگاه نو (مسابقه فیلم های اول) در بخش های بهترین کارگردانی، بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن، بهترین فیلمنامه و بهترین دستاورد هنری یا فنی به شرح زیر است:

* کاندیدای بهترین کارگردانی

 1- مهرداد غفارزاده برای کارگردانی فیلم گیرنده

۲- رضا عطاران برای کارگردانی فیلم خوابم می آد

۳- فرزاد اژدری برای کارگردانی فیلم سلام برفرشتگان

۴- مانلی شجاعی فرد برای کارگردانی فیلم میگرن

۵- پیمان معادی برای کارگردانی فیلم برف روی کاج ها

* کاندیدای بهترین فیلم

۱- محمد رضا تخت کشیان و جواد فرحانی برای فیلم خوابم می آد

۲- محمد قهرمانی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برای فیلم گیرنده

۳- عبدالحسین و محمد ابوالحسنی برای فیلم تهران ۱۵۰۰

۴- حسن علیمردانی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برای فیلم سلام بر فرشتگان

۵- ابراهیم اصغری برای فیلم پنج شنبه آخر ماه

* کاندیدای بهترین فیلمنامه

۱- اکبر روح، مهرداد موفق یامی و مهرداد غفارزاده برای نگارش فیلم نامه گیرنده

۲- علی مینایی و ابراهیم اصغری برای نگارش فیلمنامه پنج شنبه آخر ماه

۳- پیمان معادی برای نگارش فیلم نامه برف روی کاج ها

۴- مجید اسماعیلی برای نگارش فیلم نامه داستان سامرا

* کاندیدای بهترین بازیگر مرد

۱- سعید راد برای بازی در فیلم گیرنده

۲- رضا عطاران برای بازی در فیلم خوابم می آد

۳- محمود پاک نیت برای بازی در فیلم پنج شنبه آخر ماه

۴- ناصر گیتی جاه برای بازی در فیلم خوابم می آد

۵- امین حیایی برای بازی در فیلم پیشونی سفید

* کاندیدای بهترین بازیگر زن

۱- مهناز افشار برای بازی در فیلم برف روی کاج ها

۲- نیکی کریمی برای بازی در فیلم من همسرش هستم

۳- باران کوثری برای بازی در فیلم بغض

۴- هنگامه قاضیانی برای بازی در فیلم میگرن

۵- پانته آ بهرام برای باز ی در فیلم میگرن

* کاندیدای بهترین دستاورد هنری یا فنی

۱- سید محمود صدیقی برای فیلم داستان سامرا

۲- کارگروهی جلوه های رایانه ای فیلم تهران 1500

۳- روانبخش صادقی برای فیلم فیلادلفی

۴- امیر سحر خیز، کامران سحرخیز و سید هادی اسلامی برای فیلم سلام بر فرشتگان

مهناز افشار: از نگاه کارگردان به «پل چوبی» نگاه کنید

نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «پل چوبی» با حضور مهدی کرم پور (کارگردان)، علی سرتیپی (تهیه کننده)، خسرو نقیبی (فیلمنامه نویس)، بهرام رادان و مهناز افشار (بازیگران) با اجرای محمود گبرلو برگزار شد.

در این نشست به دلیل کمبود وقت منتقد سینمایی حضور نداشت.

مهدی کرم پور در ابتدای نشست به روند نگارش فیلمنامه اشاره کرد و گفت: یک سال و نیم پیش با خسرو نقیبی شروع به نگارش فیلمنامه کردیم، البته ایده اولیه از سال 85 شکل گرفت. ما سه بار فیلمنامه را نوشتیم و سه فیلمنامه کامل نوشته شد اما دوست نداشتیم آنها را بسازیم تا در نهایت به «پل چوبی» رسیدیم و آن را ساختیم.

علی سرتیپی تهیه کننده در ادامه نشست به روند تولید فیلم اشاره کرد و گفت: سالهاست با آقای کرم پور دوست هستیم و ایشان فیلمنامه ای را ارایه دادند که به نظر بسیار خوب بود. قبول کردیم این فیلم را بسازیم و امکانات و تجهیزات مورد نیاز را تا جایی که نیاز است فراهم کنیم و این کار را نیز انجام دادیم.

 

نقیبی: دغدغه ساخت یک رمانس عاشقانه داشتیم

 

خسرو نقیبی فیلمنامه نویس در ادامه نشست به روند شکل گیری فیلمنامه اشاره کرد و گفت: نگارش فیلمنامه حاصل یک رفاقت ده ساله است. این هفتمین متنی است که نوشته شده و سومین فیلم سینمایی است که با مهدی همکاری داشتم. در طی این سالها به زبان مشترک رسیدیم و این حاصل رفاقت چندین و چند ساله است. به گونه ای فیلمنامه را آماده کردیم که به آن اعتقاد داریم و پای آن می ایستیم.

وی در ادامه گفت: مدت ها بود دغدغه ساخت یک رمانس عاشقانه داشتیم؛  عاشقانه ای که برای جامعه امروز و شرایط امروز مناسب باشد و فرمول عاشقانه های بزرگ را رعایت کردیم و فیلم با قواعد یک رمانس سوار است. تمام سعی مان در زمان نوشتن فیلمنامه و اجرای آن که برعهده کرم پور بود سعی شده با تمام جزئیات اجرا شود و حاصل کار تلاش صمیمانه و موفق جمعی از دوستان است که من به عنوان فیلمنامه نویس از آن رضایت کامل دارم.

 

افشار: از نگاه کارگردان فیلم را نگاه کنید

مهناز افشار درباره چگونگی حضور در فیلم توضیح داد: کار با آقای کرم پور را در «چه کسی امیر را کشت» تجربه کردم. نگاه متفاوتی در فیلمنامه وجود داشت که باعث شد آن کار را قبول کنم. در مورد این کار هم همین طور است، این فیلم قصه جذابی داشت. البته تمام کارها نقاط قوت و ضعفی دارد اما اگر از نگاه کارگردان با فیلم همراه شوید برایتان جذاب تر خواهد بود.

 

رادان: امیر جوانی شرقی است

 

در ادامه نشست «بهرام رادان» درباره ویژگی های فیلمنامه توضیح داد: در روزگاری که تصمیم گرفتیم، گزیده و کمتر کار کنیم، فیلمنامه ها باید دارای ویژگی های خاصی داشته باشد تا بتوانیم آن را انتخاب کنیم.به نظرم این فیلمنامه ویژگی لازم را داشت. شخصیت امیر برایم بسیار جذاب بود. او مردی شرقی است با تمام حس شک، عشق و خیانت که در دورن اکثر مردها وجود دارد. برخی از لحظات وقتی بخشی از دیالوگ ها را بیان می کردم نسبت به آنها حس عجیبی داشتم.

وی در ادامه گفت: نمونه های امیر در جامعه کم نیستند، در ارایه این شخصیت سعی کردم در بازی و راه رفتن و دوستان در انتخاب لباس و گریم کمک کنند تا از ژست دور باشیم و این شخصیت را به گونه ای ملموس و قابل درک برای مخاطب ارایه دهیم. امیدوارم مردم با داستان فیلم ارتباط برقرار کنند و با شخصیت ها همذات پنداری کنند.

در ادامه نشست، کرم پور درباره استفاده از گفتار متن در فیلم توضیح داد: فیلم راوی اول شخص دارد و یک روایتی است از اول تا انتهای قصه از هیچ فلاش بک یا فلاش فورواردی استفاده نشده و کل فیلم براساس یک فلاش بک روایت می شود. استفاده از گفتار متن یک شیوه روایی است که آن را برای این فیلم می پسندیدم. تعدد بازیگران فیلم نیز به دلیل تعدد کاراکترهاست که از خوش اقبالی من بازیگران حرفه ای سینما کاراکترهای فیلم را بازی می کنند.

نقیبی در این باره توضیح داد: تمام قصه یک فلاش بک بلند است یک سال زندگی سخت امیر در فیلم روایت می شود که در زمانی که از این سختی خلاص می شود یک بار تمام آن را مرور می کند.

نقیبی در خاتمه نشست گفت: فیلم «پل چوبی» فیلم به روزی است که اگر وقایع سال 88 را مرور کنید خواهید دید تنش های آن روزها در فیلم وجود دارد و این را در نظر بگیرد اگر وقایع دهه 80 را در نظربگیرید وقایع قصه درست و سرجایش روایت شده است.

آنچه مهناز افشار بیش از فیلم​دیدن دوست دارد

بازیگر فیلم «یه عاشقانه ساده» عادات متفاوت و جالبی برای مطالعه کتاب در برنامه کاری خود دارد و عاشق کتاب​های ترجمه است.

مهناز افشار، بازیگر محبوب سینما عادات جالبی در حوزه مطالعه دارد و معتقد است باید مطالعه کتاب های خوب را در هر سال تکرار کرد.

او درباره مطالعه خود و همچنین کتاب هایی که اخیرا خوانده یادداشتی نوشته و آن را در آخرین شماره هفته نامه چلچراغ منتشر کرده است.
 
مهناز افشار در این یادداشت کوتاه نوشته است: «معمولا عادت دارم سالی یک یا چند کتاب مورد علاقه ام را بازخوانی می کنم.

معمولا هم برای کتاب خواندن شوق بیشتری دارم تا فیلم دیدن. این روزها مشغول مرور کتاب های دوست داشتنی زندگی ام هستم.»

وی در توضیح این کتاب های مورد علاقه نوشته است: ««نارتسیس و گلدموند» هرمان هسه عزیزم یکی از همان کتاب هایی است که سالی چندبار می خوانمش. هرمان هسه در کل نویسنده محبوب من است و از خواندنش هیچوقت خسته نمی شوم.

 کتاب های دیگری را هم این روزها مرور کردم؛ «دایی وانیا»ی چخوف، «مرشد و مارگاریتا»ی بولگاکف و یا مثلا فیلمنامه «شرق بهشت» که فیلمش را به کارگردانی الیا کازان خیلی دوست دارم.»
 
 کتاب «نارتسیس و گلدموند» را انتشارات چشمه، «دایی وانیا» را نشر قطره، فیلمنامه «شرق بهشت» را انتشارات اسطوره و «مرشد و مارگاریتا» را انتشارات  فرهنگ نشر نو منتشر کرده اند.  

شماره ویژۀ جشنواره «جهان سینما» منتشر شد

تازه ترین شماره هفته نامه «جهان سینما» که ویژه نامه سی اُمین جشنواره فیلم فجر است با مطالبی خواندنی درباره جشنواره امسال منتشر شد.

در این مجله به غیر از معرفی کامل فیلمهای بخشهای مختلف جشنواره امسال فجر، گفتگوهایی با فیلمسازانی که امسال در جشنواره فیلم دارند، هم گنجانده شده است.

در سرمقاله این شماره از «جهان سینما» که به قلم سیدمحمد سلیمانی سردبیر مجله نگاشته شده به غیر از اشاراتی که به نظم و ترتیب نسبی حاکم بر جشنواره امسال شده، این مساله هم گوشزد شده که می شد شرایطی را فراهم کرد که بسیاری از فیلمسازان پیشکسوت سینمای ایران هم در جشنواره امسال حضور داشته باشند.

 
معرفی چهره های مطرح جشنواره، نگاهی به فیلمنامه نویسان حاضر در جشنواره، مرور موزیسینهایی که در جشنواره حضور دارند و گفتگوهای اختصاصی با دبیر جشنواره و مدیر روابط عمومی آن از دیگر مطالب این شماره از «جهان سینما» هستند.

«جهان سینما» به مانند همیشه بخشی از صفحات خود را به سینمای جهان ارائه داده که در این بخش معرفی جامعی از فیلمهای بخش بین الملل جشنواره صورت گرفته است.

شماره ویژه «جهان سینما» در شصت صفحه و به قیمت هزار تومان در کیوسکهای مطبوعاتی سراسر کشور توزیع شده است.

نسخه نهایی «پل چوبی» دو هفته دیگر آماده می‌شود

نزدیک به دو هفته پیش، نسخه‌ای از فیلم سینمایی «پل چوبی» تحویل دفتر سی‌امین جشنواره فیلم فجر داده شد.
بنابراین گزارش، با نزدیک شدن به سی‌امین جشنواره فیلم فجر و آغاز شمارش معکوس، «کارن همایون‌فر» به عنوان آهنگساز این پروژه سینمایی، کار خود را با اتمام ساخت قطعات موسیقی به پایان رساند.

همزمان «شهاب نجفی» ساخت و طراحی تیتراژ این فیلم را آغاز کرده و «بهنام خاکسار» طراحی جلوه‌های ویژه کامپیوتری را برعهده گرفته است. 
برپایه این گزارش، برای ترمیم رنگ‌های این فیلم سینمایی از یک متخصص رنگ فرانسوی، دعوت شده به ایران بیاید و فیلم را به استانداردهای روز جهانی نزدیک کند.
تا دو هفته آینده نسخه نهایی فیلم آماده شده و برای صداگذاری نهایی تحویل «ایرج شهزادی» شود.

احتمال دارد اولین نمایش فیلم «پل چوبی» در سی‌امین جشنواره فیلم فجر خواهد بود.
در خلاصه داستان فیلم آمده است: «پل چوبی» معبری بود بر خندق شمالی طهران، مابین پایتخت و ییلاق شمیران... محل اتصال طهران قدیم و تهران مدرن.
این‌جا و اکنون محله پل چوبی یادگار گذشته است. نامی به‌جا مانده در قلب شهر پر هیاهو؛ محل رخداد عاشقانه‌ای ناآرام...

عوامل فیلم عبارتند از: کارگردان: مهدی‌کرم‌پور، فیلمنامه: مهدی کرم‌پور- خسرو نقیبی، مدیر فیلمبرداری: تورج منصوری، صدابردار: بابک اخوان، طراح هنری: پروین صفری، تدوین: بهرام دهقانی، آهنگساز: کارن همایونفر، طراح چهره‌پردازی: کیان اولاد وطن، صداگذار: ایرج شهزادی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: شکوفا کریمی، طراح تبلیغات و اطلاع رسانی: علی‌رضا باذل، عکاس: علی زارع، مشاور تبلیغات: سام مشاور، مشاور رسانه‌ای: آرامه اعتمادی، مدیر تدارکات: سهراب دادگستر، مدیر تولید: پیمان جعفری، تهیه‌کنندگان: علی سرتیپی، مهدی داوری، بازیگران: بهرام رادان، هدیه تهرانی، مهناز افشار،آتیلا پسیانی، فرهاد اصلانی، برزو ارجمند، امید روحانی،‌ هستی محمایی،‌ آرمان پاپی‌زاده، آزاده اعتباریان، توماس اردبرینک، با معرفی: خسرو پسیانی، صدف نورمحمد و با حضور: مهران مدیری.

ادامه فیلمبرداری «هیچ‌کجا هیچ‌کس» در کیاشهر گیلان

«حسن کلامی» تهیه‌کننده سینما در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: فیلمبرداری 2 دی‌ماه در کیاشهر گیلان آغاز شد و هم‌اینک ضبط صحنه‌ها در این شهر ادامه دارد و اوایل هفته آینده گروه عازم تهران می‌شوند تا بخش‌هایی از فیلم را در تهران جلوی دوربین ببرند. سپس گروه عازم لاهیجان خواهند شد تا بخش‌هایی از فیلم در لاهیجان ضبط شود.

وی درباره بازی بازیگران فیلم توضیح داد: محمدرضا فروتن و بهاره کیان افشار سه جلسه در کیاشهر بازی داشتند و عمده بازی آن‌ها در بخش‌های تهران و لاهیجان خواهد بود.
طبق برنامه‌ریزی انجام شده دوماه فیلمبرداری به طول خواهد انجامید و رضا کیانیان و مهناز افشار به همراه محمدرضا فروتن و بهاره کیان‌افشار در کیاشهر جلوی دوربین رفتند.  
در این فیلم رضا کیانیان، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، صابر ابر، بابک کریمی، بهاره کیان افشار به ایفای نقش می‌پردازند.
فیلمنامه این فیلم را احمد رفیع‌زاده نوشته که مضمونی اجتماعی دارد.

تعدادی از عواملی که در ساخت فیلم همکاری دارند، عبارتند از:
کارگردان: ابراهیم شیبانی/ نویسنده: احمد رفیع‌زاده/ مدیر فیلمبرداری: حسین جعفریان/ مدیر تولید: مرتضی متولی/ صدابردار: ساسان نخعی/ طراح صحنه و لباس: کیوان مقدم/ طراح گریم: سعید ملکان/ برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: علیرضا شمس/ عکاس: بهروز بادروج/ جلوه‌های ویژه: حمید سلیمانی/ مدیر تدارکات: اسماعیل کلبی‌آبادی/ دستیار دوم کارگردان: آرش خیاطان/ دستیار سوم کارگردان: بهنام فروتن/ منشی صحنه: شیدا یوسفی/ دستیار اول فیلمبردار: پیمان شادمانفر/ گروه فیلمبرداری: ‌اکبر دهقان‌دیسفانی، آرش رمضانی، ادیب سبحانی، محمدرضا پازوکی، مصطفی صادقی/ سینه موبیل: داود نازنینی/ گروه صدابرداری: محمد کیان ارثی، کامیاب متولی/ دستیار اول صحنه:‌ رشید حسینی/ مدیر صحنه: فرشاد مهدیادگار/ دستیاران صحنه و لباس: حامد ظریفی، غزل آلوسی/ گروه چهره‌پردازی: عباس عباسی،مسعود علمداری، آرزو کیقبادی/ جانشین تولید: کیومرث عباسی نوده/ گروه تدارکات: محمد ابراهیم شایسته، محمد مهدی مداح، احسان رحیمی/ گروه حمل و نقل: منصور زاویه، عزیز زینعلی، محمدمهدی مداح، عباس شوقی نژاد، یوسف نوری، سعید باغستانی/مسؤول هنروران: سهیلا محسنی/ سرمایه‌گذار: شرکت سورینت/ تهیه کننده:‌حسن کلامی.

فیلم سینمایی (( هیچ کجا هیچکس )) با مهناز افشار کلید خورد

فیلم سینمایی «هیچ‌ کجا هیچکس» به کارگردانی ابراهیم شیبانی کلید خورد.

رضا کیانیان، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، صابر ابر، بهاره کیان افشار و بابک کریمی بازیگران اصلی این فیلم هستند که اولین پلان‌های آن سه روز قبل در شمال کشور جلوی دوربین رفت.

گروه این روزها در لاهیجان هستند و طبق برنامه‌ریزی انجام شده با پایان یافتن فیلمبرداری سکانس‌های شمال، تا 10 روز دیگر به تهران برمی‌گردند. نکته قابل توجه در خصوص فهرست بازیگران «هیچ‌ کجا هیچکس» حضور بابک کریمی است. پسر نصرت کریمی که پیش از این در نقش قاضی دادگاه «در جدایی نادر از سیمین» خوش درخشیده بود در فیلم شیبانی نقش یک صراف را بازی می‌کند. فیلمنامه این فیلم را احمد رفیع زاده نوشته که مضمونی اجتماعی دارد.

حسن کلامی تهیه‌کنندگی «هیچ‌کجا هیچکس» را برعهده دارد. این سومین فیلم بلند ابراهیم شیبانی بعد از «زهر عسل» و «صحنه جرم، ورود ممنوع» است. او سه سال است فیلمی جلوی دوربین نبرده و از مدت‌ها قبل مشغول مهیا کردن شرایط و انتخاب بازیگران «هیچ‌کجا هیچکس» بود.

فروش «سعادت‌آباد» از مرز یک میلیارد تومان گذشت

«علی سرتیپی» مدیرعامل پخش فیلمیران در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: «اسب حیوان نجیبی است» با اقبال خوبی از سوی مخاطب مواجه شده است و ظرف هفت روز توانست به فروش 130 میلیون تومان در تهران نایل شود. این فیلم شب گذشته 40 میلیون تومان فروخت.
وی در ادامه گفت: شب گذشته در اکثر سالن های سینما فیلم در سانس فوق العاده به نمایش گذاشته شد و سالن سینما آزادی 6 میلیون تومان، اریکه ایرانیان 7 میلیون و دویست هزار تومان، زندگی 5 میلیون تومان و ملت 5 میلیون تومان فروش داشته است.
سرتیپی درباره اکران فیلم «اسب حیوان نجیبی است» در شهرستان ها توضیح داد: اکران شهرستان‌ها از روز چهارشنبه هفته گذشته (23 آذرماه) در هفت شهر آغاز شده است و هنوز آمار فروش دقیقی از فیلم در دست نیست.

مدیرعامل پخش فیلمیران درباره فروش فیلم «اخلاقتو خوب کن» گفت: با توجه به مضمون کمدی، فیلم با اقبال خوبی مواجه شده و در سینماهای جنوب شهر تهران به فروش خوبی دست یافته است. این فیلم 24 سالن سینما در اختیار دارد که ظرف دو روز گذشته 40 میلیون تومان فروخته است. شب گذشته در پردیس شکوفه 2 میلیون تومان، راگا 1 میلیون تومان و پردیس کیان 600 هزار تومان فروش داشتیم.
وی در ادامه گفت: با توجه به تبلیغات شهری و تلویزیونی که برای فیلم در نظر گرفته‌ایم هفته آینده فروش بهتری را برای فیلم پیش‌بینی می‌کنیم و فیلم با استقبال خوبی از سوی مخاطب روبرو خواهد شد.

سرتیپی در خاتمه به فروش فیلم «سعادت آباد» در تهران اشاره کرد و گفت: این فیلم در حال حاضر 8 سالن سینما در اختیار دارد و با احتساب فروش فیلم در شب گذشته تاکنون 1 میلیارد و سی میلیون تومان در تهران فروش داشته است.

برف روی کاج ها پروانه نمایش دریافت کرد

فرج‌الله سلحشور و پیمان معادی برای فلیم‌های جدید خود مجوز نمایش گرفتند.
به گزارش خبرگزاری مهر، در جلسه اخیر شورای نظارت و ارزشیابی معاونت سینمایی، برای فیلم‌های "بانوی نیل" به کارگردانی و تهیه کنندگی فرج الله سلحشور و "برف روی کاج‌ها" به کارگردانی پیمان معادی و تهیه کنندگی سید جمال ساداتیان پروانه نمایش صادر کرده‌است.
 
"بانوی نیل" یکی دیگر از فیلم‌های سینمایی تولید شده از تصاویر مجموعه تلویزیونی "یوسف پیامبر(ع)" است که پس از فیلم سینمایی "یوسف پیامبر(ع)" آماده نمایش شده است.
"برف روی کاج‌ها" با بازی مهناز افشار، ویشکا آسایش، صابر ابر، حسین پاکدل، حسن معجونی، آناهیتا افشار، الهام کردا و با حضور شیرین یزدان‌بخش روایت می‌شود.

 

یک عاشقانه ساده سامان مقدم پروانه نمایش گرفت

جلسات شورای صدور پروانه نمایش 35 میلیمتری و شورای صدور پروانه فیلمسازی 35 میلیمتری در تاریخ 7 آذرماه در اداره کل ارزشیابی و نظارت تشکیل شد.

روابط عمومی معاونت امور سینمایی و سمعی و بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزارش داد: «بلوک 9خروجی 2» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی علیرضا امینی (اجتماعی) عنوان پروژه‌ای است که از این شورا پروانه ساخت دریافت کرده است.

این گزارش می افزاید: شورای صدور پروانه نمایش برای فیلم‌های «یه عاشقانه ساده» (باگت) به کارگردانی و تهیه‌کنندگی سامان مقدم  و فیلم خارجی «ما یک پاپ داریم» به کارگردانی «نانی مورتی» محصول سال 2011 ایتالیا پروانه نمایش صادر کرده است.

پاسخ مهناز افشار به بهزاد فراهانی :ادعایی ندارم ولی مطمئن باشید سعی ام را میکنم

 پس از اعلام حضور مهناز افشار در صحنه تئاتر، بهزاد فراهانی در اظهار نظری که پیش از این منتشرش کردیم، گفته بود که بر خود لازم می‌داند تا از حرفه تئاتر دفاع کند و باید میزان سواد بازیگران سینما را بداند تا بعد به‌شان اجازه بازی بدهد. این پاسخی است که مهناز افشار در پاسخ به این سخنان  فرستاده است:

«با احترام به آقای بهزاد فراهانی. من ادعایی ندارم و نخواهم داشت. تلاشم را می کنم که هم حرمت تاتر را نگه دارم و هم شما که پیشکسوت این حرفه هستید و هم دختران هنرمندی که تحویل این جامعه هنری داده‌اید و هم دیگر دوستانی که فکر می کنند مهناز افشار لیاقت صحنه تئاتر را ندارد. می‌کوشم تا همه آن‌ها را راضی و خوشحال از حضورم در صحنه پراحترام تئاتر کنم... فقط با اجازه همه هنرمندان بزرگ این خاک عرض می کنم کمی منصف تر باشیم. حال‌مان بهتر خواهد شد... هر جا خودخواهی باشد... انصاف از آن جا دور است.» - مهناز افشار

روزهای پایانی فیلمبرداری «پل چوبی»

 فیلمبرداری فیلم سینمایی «پل چوبی» روزهای پایانی خود را سپری می‌کند و اوایل هفته آینده فیلمبرداری در تهران به اتمام خواهد رسید. در صحنه های باقی‌مانده بهرام رادان و هدیه تهرانی جلوی دوربین منصوری خواهند رفت.

تدوین فیلم توسط بهرام دهقانی انجام می‌شود تا هرچه سریع‌تر مراحل فنی فیلم سپری شده و برای حضور در سی‌امین جشنواره فیلم فجر آماده نمایش شود.
حدود 17 جلسه فیلمبرداری در شمال کشور به طول انجامید و مابقی صحنه‌های فیلم در مناطق مختلف تهران جلوی دوربین رفت.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «پل چوبی» معبری بود بر خندق شمالی طهران، مابین پایتخت و ییلاق شمیران... محل اتصال طهران قدیم و تهران مدرن.
این‌جا و اکنون محله پل چوبی یادگار گذشته است. نامی به‌جا مانده در قلب شهر پر هیاهو؛ محل رخداد عاشقانه‌ای نا آرام...

تعدادی از عواملی که در ساخت فیلم همکاری دارند، عبارتند از:
کارگردان: مهدی‌کرم‌پور/ فیلمنامه: مهدی کرم‌پور، خسرو نقیبی/ مدیر فیلمبرداری: تورج منصوری/ صدابردار: بابک اخوان/ طراح هنری: پروین صفری/ تدوین: بهرام دهقانی/ آهنگساز: کارن همایونفر/ طراح چهره‌پردازی: کیان اولاد وطن/ دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: شکوفا کریمی/ منشی صحنه: شکوفه فرازمند/ طراح استوری‌برد: بزرگمهر حسین‌پور/ طراح تبلیغات و اطلاع رسانی: علی‌رضا باذل/ عکاس: علی زارع/ دستیار دوم کارگردان: کریم محمد‌امینی/ گروه کارگردانی: مسیح منصوری/ دستیار فیلمبردار: رضا غفاری، مجید غفاری،‌ هادی منوچهرپناه، مرتضی خان‌محمد، امیرحسین صدیقی‌راد، شاهین شمس، هاشم درزی/ دستیار صدابردار: ساسان کریمی، مهدی رحیم‌زاده/ مجریان گریم: لیلا شنگله، آرمین مظفری/ دستیاران طراح صحنه و لباس: رامین غفوری، منیره فدائی، مژگان عیوضی، مهشید غفوری، فرهاد ابراهیمی/ تدارکات: عطالله مقدسی/ حمل و نقل: سید اسحاق موسوی/ امور دفتری: منصوره کاشانی/ فیلم پشت صحنه: میثم میرزایی/ مشاور تبلیغات: سام مشاور/ مشاور رسانه‌ای: آرامه اعتمادی/ مدیر تدارکات: سهراب دادگستر/ مدیر تولید: پیمان جعفری/ تهیه‌کنندگان: علی سرتیپی، مهدی داوری/ بازیگران: بهرام رادان، هدیه تهرانی، مهناز افشار، آتیلا پسیانی، فرهاد اصلانی، برزو ارجمند، امید روحانی،‌ هستی محمایی،‌ آرمان پاپی‌زاده، نیلوفر سجادی، با معرفی: خسرو پسیانی، صدف نورمحمد و با حضور: مهران مدیری.

"برف روی کاجها" آماده نمایش شد

فیلم سینمایی "برف روی کاجها" به کارگردانی پیمان معادی برای گرفتن پروانه نمایش آماده شد.
به گزارش خبرنگار مهر، این فیلم به تازگی آماده نمایش شده است و هفته آیده برای گرفتن مجوز نمایش ارائه خواهد شد. اولین نمایش "برف روی کاجها" در جشنواره فیلم فجر امسال است.

به گفته تهیه‌کننده، این فیلم می‌تواند با استقبال زیادی از سوی مخاطبان زن سینمای ایران قرار گیرد.

"برف روی کاجها" با بازی مهناز افشار، ویشکا آسایش، صابر ابر، حسین پاکدل، حسن معجونی، آناهیتا افشار، الهام کردا و با حضور شیرین یزدان‌بخش روایت می‌شود.

تهیه‌کنندگی این فیلم  به عهده سید جمال ساداتیان است و عوامل تولید عبارتند از مدیر فیلمبرداری: محمود کلاری، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، صدابردار: ایرج شهزادی، طراح صحنه و لباس: غزاله معتمد، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: علی تیموری، منشی صحنه: مرجان  تاجیک، مشاور رسانه‌ای: آرامه اعتمادی، عکاس: محمد حسین ساداتیان و تدارکات: امیر نوروزی.

پیمان معادی فیلمنامه‌نویس "کافه ستاره" است و بازی در فیلم‌های سینمایی "درباره الی" و "جدایی نادر از سیمین" را در کارنامه دارد.
 

فروتن و افشار گزینه‌های بازی در فیلم "کرگدن" هستند

مجید جوانمرد کارگردان سینما گفت: محمدرضا فروتن و مهناز افشار گزینه‌های بازی در فیلم "کرگدن" هستند.
مجید جوانمرد در این باره به خبرنگار مهر گفت: مدتی است پیش تولید فیلم آغاز شده است و از گزینه‌های بازی در این فیلم می‌توانم به محمدرضا فروتن، امین زندگانی، مهناز افشار، نیوشا ضیغمی و جمشید هاشم پور اشاره کنم.

وی افزود: امیدوارم بتوانیم به زودی با بازیگران به توافق برسیم و تا یک ماه دیگر فیلمبرداری را آغاز کنیم. تمام صحنه‌های "کرگدن" که حادثه ای- اجتماعی است در تهران فیلمبرداری خواهد شد. تلاش می‌کنیم این فیلم برای جشنواره فجر آماده نمایش شود.

عوامل تولیدی که تا کنون حضورشان در این فیلم قطعی شده است، عبارتنداز: مدیر فیلمبرداری: حسین ملکی، مدیر تولید: حسن نجم و طراح صحنه و لباس: ایرج رامین فر.
 

"سعادت آباد" در تهران 265 میلیون تومان فروخت

فیلم سینمایی "سعادت آباد" ساخته مازیار میری 265 میلیون تومان در تهران فروش کرد.
به گزارش خبرنگار مهر، با گذشت 10 روز از اکران فیلم سینمایی "سعادت آباد" به کارگردانی مازیار میری، این فیلم با در اختیار داشتن 25 سینما در تهران فروش خود را به مرز  265 میلیون تومان رساند. در مدت زمان کمتر از یک هفته‌ای که از اکران این اثر در شهرستان‌ها می‌گذرد نیز 75 میلیون تومان فروش نصیب آن شده است.

لیلا حاتمی، حامد بهداد، مهناز افشار، هنگامه قاضیانی، حسین یاری و امیر آقایی بازیگران این فیلم هستند. فیلمنامه "سعادت‌ آباد" را امیر عربی به نگارش در آورده است. این فیلم در جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد و با استقبال خوبی رو به رو شد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: یاسی که در زندگی مشترک با محسن دچار تردیدهایی شده، تصمیم می‌گیرد برای او جشن تولد بگیرد و خاطراتی را یادآوری کند. او برای بهتر برگزار کردن مهمانی، همه چیز را از قبل پیش‌بینی می‌کند، غافل از این که همه‌ چیز مطابق با خواسته او پیش نمی‌رود...
 
مازیار میری فیلم‌های سینمایی "قطعه ناتمام"، "به آهستگی"، "پاداش سکوت" و "کتاب قانون" را کارگردانی کرده است.
 

اختصاصی: واکنش «مهناز افشار» به صحبت های سلحشور

من همه در حکم توام ..تو همه در خون منی ..گر مه و خورشید شوم ..من کم از آنم که تویی ...گفت زبانم تو نه چنانی که منم ..من نه چنانم که تویی ...
چه حیف که باور و سلیقه شخصی را خودخواهانه بر سر دیگران بکوبیم که این نه ایمان است .نه فرهنگ .نه ایرانی بودن ..آقای سلحشور کجای عقل و منطق و اصالت و ریشه و حتی ایمان به شما اجازه بی حرمتی داده ..بد نیست کمی خود را مرور کنید شاید اندکی فقط اندکی بفهمید که این بی حرمتی به خودتان بود و بس

آغاز اکران عمومی «یه‌حبه‌ قند»، «شکارچی شنبه» و «سعادت‌آباد»

«حبیب کاوش» سخنگوی شورای صنفی نمایش درخصوص مصوبات جلسه امروز این شورا به خبرنگار سینمایی فارس گفت: فیلم سینمایی «یه حبه قند» ساخته «رضا میرکریمی» از چهارشنبه 20 مهرماه در گروه استقلال جایگزین فیلم سینمایی «زندگی با چشمان بسته» می‌شود.

وی افزود: فیلم سینمایی «زنان ونوسی، مردان مریخی» بر اساس ماده 44 آیین‌نامه به دلیل افزایش فروش در پردیس‌های سینمایی می‌تواند تا یک هفته دیگر در گروه آفریقا بماند.

کاوش ادامه داد: «شکارچی شنبه» به کارگردانی «پرویز شیخ‌طادی» هم از چهارشنبه 20 مهرماه در گروه سینمایی آزاد اکران می‌شود؛ ضمن اینکه «سعادت‌آباد» ساخته مازیار میری می‌تواند از چهارشنبه این هفته بدون سرگروه، اکران خود را در گروه آزاد آغاز کند.

سایت مهناز افشار افتتاح میشود

بزودی وب سایت رسمی مهناز افشار افتتاح میشود... منتظر باشید

مهناز افشار برای اولین بار به تئاتر میرود

حضور سینماگران ایرانی بر صحنه تئاتر ادامه دارد، و این تازه‌ترین و مهم‌ترین خبر در این عرصه است. به گزارش کافه سینما، عزت‌الله انتظامی و مهناز افشار، در نمایش تازه رضا حداد به عنوان بازیگر حضور خواهند داشت. سیامک انصاری، برزو ارجمند و ستاره‌ پسیانی دیگر بازیگران این نمایش هستند که بر اساس اطلاعات رسیده، تولید سنگین و پرهزینه‌ای خواهد داشت. انصاری و ارجمند زمستان سال 88 در نمایشی دیگر به کارگردانی حداد با عنوان "مکاشفه در باب یک مهمانی خاموش" به ایفای نقش پرداخته بودند. پیش از این در خبرها آمده بود که قرار است گروه دارکوب، موسیقی این نمایش را بسازد. نویسنده کار تازه حداد، محمد چرمشیر است.

مهناز افشار: خداحافظي ام هميشگي خواهد بود / چرا «رئيس» بايد سهم من باشد؟

مهناز افشار در جديدترين گفتگو با مجله 24 گفت:شما وقتي بچه اي را به دنيا مي آوريد سعي مي كنيد ازش مراقبت كنيد و خوب پرورشش دهيد ،الان بازيگري براي من مثل همان بچه است .مي خواهم بزرگش كنم و علم و سواد و تجربه و آگاهي را بهش اضافه كنم بعد بگذارمش كنار و فكر كنم خب،الان چه كار خوب ديگري هست كه دنياي خوبي داشته باشد ؟اما اگر بخواهم از بازيگري خداحافظي كنم ،كه خيلي هم نزديك است ،هميشگي خواهد بود .نمي توانم دوباره برگردم و دوباره خداحافظي كنم.

به گزارش  سايت مهناز افشار : مهناز افشار در اين گفتگو درباره فيلم «رئيس» يادآور شد:من فيلم را تا اين اواخر نديده بودم و وقتي ديدم فقط گفتم:«اي واي آقاي كيميايي!كاش داستان استخوان بندي جدي و محكم تري داشت».با اين همه غصه خوردم كه چرا در فيلم ديگري از او بازي نكردم و چرا رئيس بايد سهم من باشد؟

مهدي كرم‌پور بازيگران «پل چوبي» را تكميل كرد

بهرام رادان، مهناز افشار و هديه تهراني براي اولين‌بار در كنار هم در فيلمي از مهدي‌ كر‌م‌پور قرار مي‌گيرند. اين سه بازيگر جلوي دوربين مهدي كرم‌پور مي‌روند تا فيلمنامه‌ پل چوبي نوشته شده توسط كارگردان و خسرو نقيبي را روايت كنند.
با تكميل شدن تدريجي عوامل و ليست بازيگران، گروه پل چوبي خود را براي شروع فيلمبرداري از اواسط شهريور ماه آماده مي‌كنند. تهيه اين فيلم بر عهده علي سرتيپي و مهدي داوري است.
پل چوبي يك عاشقانه در بستر فضاي شهري معاصر است و چهارمين فيلم مهدي كرم‌پور بعد از فيلم‌هاي جايي ديگر، چه كسي امير را كشت و طهران-تهران (تهران: سيم آخر) محسوب مي‌شود.

«قصه پريا»؛ نتيجه عملكرد آدم‌هاي ايستاده در بيرون گود

«قصه پريا» فيلمي است به كارگرداني «فريدون جيراني» كه سال گذشته موفق به حضور در بخش نوعي نگاه بيست و نهمين جشنواره فيلم فجر هم نشد. اين روزها جشنواره فيلم شهر اين فيلم را به عنوان يكي از فيلم‌هاي بخش مسابقه اكران كرده است.
اين فيلم محصول هدايت فيلم و ستاد مبارزه با مواد مخدر است و همان‌طور كه از نام ارگان حمايت‌‌‌كننده آن معلوم است «قصه پريا» به موضوع اعتياد مي‌پردازد؛ اما نگاه جيراني و فيلمنامه‌نويسان اين فيلم به مقوله اعتياد، نگاهي نو و تازه‌ است.
جيراني در اين فيلم داستان زوج جواني را تصوير مي‌كند كه با ورود زني معتاد زندگي‌شان دست‌خوش تغييرات فراواني مي‌شود.
در اين فيلم «مصطفي زماني» (سياوش مسرور)، «باران كوثري» (حديث مسرور)، «مهناز افشار» (سروين)، «بيژن امكانيان» (پدر حديث)، «لاله اسكندري» (نامادري حديث- ناهيد مشرقي) و «آهو خردمند» (مادر سياوش) به ايفاي نقش مي‌پردازند.
ماجراي فيلم از اين قرار است كه سياوش كه با دختر عموي خود (حديث) نامزد است، در جريان برگرداندن حديث از كلاس آموزشگاه با يكي از دوستان حديث (سروين) آشنا مي‌شود. سياوش كه فردي مذهبي به نظر مي‌آيد، در ابتدا از سروين دوري مي‌كند ولي در ادامه با وقوع يك تصادف و آشنايي بيشتر با او، دلبسته‌اش مي‌شود.
سياوش در ادامه متوجه مي‌شود سروين معتاد است. او ترك دادن سروين را به نوعي وظيفه انساني و شرعي خود مي‌داند و در نهايت تصميم به ازدواج با او مي‌‌گيرد. اين اقدام با مخالفت خانواده سياوش همراه مي‌شود و خانواده‌اش او را ترك مي‌كنند و حديث هم كه او را دوست دارد، دچار چالش روحي مي‌شود و حتي يك بار دست به خودكشي مي‌زند.
سياوش پس از فعاليت‌هاي فراوان براي درمان سروين، از درمان او نااميد مي‌شود و او را فردي بي‌اراده مي‌خواند. او در اقدامي كه خود آن را اثبات دوست داشتن مي‌خواند، تصميم مي‌گيرد به جهت نشان دادن نقش اراده در ترك اعتياد، خودش هم معتاد شود و سپس ترك كند.
سياوش حدود 6- 7 ماه به كشيدن مواد مخدر مشغول مي‌شود و ديگر نه با خانواده‌اش ارتباط دارد و نه كاري دارد تا روزگار خود را بگذارند. عمويش هم كه غرق در فعاليت‌هاي سياسي و اقتصادي است، او را از محل كار بيرون مي‌كند.
حالا ديگر سياوش نه مي‌تواند سروين را ترك دهد، نه خودش را و شرايطش از سروين هم بدتر مي‌شود. سروين هم با اين استدلال كه بودن من شرايط تو را بدتر مي‌كند، او را ترك مي‌كند. روزگار براي سياوش بدتر و بدتر مي‌‌شود و او حالا يك معتاد تمام‌عيار است.
حديث دست به كار مي‌شود و آدرس سياوش را به دست مي‌آورد و همراه پدر خود و زن عمويش به سراغ سياوش مي‌رود. پس از پيدا كردن او، تصميم مي‌گيرند او را درمان كنند. پدر حديث او را به يكي از مراكز درماني مجهز مي‌برد و پس از گذشت 45 روز به حديث خبر مي‌دهد سياوش فرار كرده است و پس از بيرون آمدن از مركز با ماشيني تصادف كرده و مرده است.
حديث پس از شنيدن اين خبر، دست به خودكشي مي‌زند.
از طرف ديگر سروين با كمك مادرش، موفق به ترك اعتياد مي‌شود و با پسرش كه اسم او را هم به ياد پدرش سياوش گذاشته، تصميم مي‌گيرد به خارج برود و ...
موضوعي كه در اين فيلم وجود دارد، نگاه تازه به بحث پيچيده اعتياد است و اينكه فردي براي ترك اعتياد شخصي كه دوستش دارد، تصميم به معتاد شدن مي‌گيرد. فردي كه فكر مي‌كند ترك كردن اعتياد كار ساده‌اي است و همه مي‌توانند با كمي اراده ترك كنند. اما غافل از اينكه تا زماني كه به آن مبتلا نباشي، نمي‌تواني آن را درك كني.
از طرف ديگر ورود فردي معتاد به يك خانواده، مي‌تواند نتايجي اين‌چنين به بار بياورد. البته در اين نوشته، پايان داستان بازگو نشد و با تماشاي پايان فيلم مي‌توان يكي ديگر از نتايج تلخ فيلم را هم مشاهده كرد.
با اين حال مي‌‌توان گفت؛ «قصه پريا» روايت كساني است كه بيرون از گود ايستاده‌اند و مي‌گويند لنگش كن. «قصه پريا»‌ فيلمي تلخ اما تاثيرگذار است كه مي‌خواهد مخاطب را با يكي ديگر از ماجراهاي مقوله اعتياد آشنا كند. «قصه پريا»‌ فيلمي است خوش‌ساخت با موسيقي تاثيرگذار، كه با بازي باورپذير و قوي مصطفي زماني، باران كوثري و مهناز افشار و البته نقش‌آفريني ضعيف بيژن امكانيان، تا پايان مخاطب را با خود همراه مي‌كند.

نويسنده: حميد يادروج
[e-mail]

جوابيه «مهناز افشار» درباره مطالب منتقل شده از قول وي در سفر حج

مهناز افشار به حرف‌هايي كه چند روز پيش از قول او در رسانه‌ها نقل شده بود، واكنش نشان داد.
در نامه‌اي كه به قلم او با تيتر «بياييد در كنار هم باشيم نه روبه روي هم» به خبرگزاري فارس ارسال شده، آمده است:
سلام هم‌وطنان عزيزم.مي‌خواهم از خانه‌ خدا با شما حرف بزنم.
سال‌ها گذشته از روزي كه رو به شما توي آينه‌ سينما آمدم و با هم زندگي نويي را آغاز كرديم. خنديديم و گريستيم. شاد و غمگين بوديم. در همه‌ي اين سال‌ها هميشه عشق به شما باعث مي‌شد از همه حاشيه‌هايي كه برايم ساخته مي‌شد جان سالم به در ببرم. دعاي خير خانواده‌ام و دل‌هاي پاك شما پشت سرم بود. حالا هم از خانه‌ خدا با شما سخن مي‌گويم، كه از شما هستم و در كنارتان، پس حرف هم را بهتر مي‌فهميم.
آمده‌ام به خانه خدا، به جايي كه نزديك‌تر حس‌اش مي‌كنم. خدا هميشه كنار من بوده، اما اين فرصت كه بتواني در خانه‌اش را بزني و چند كلمه خصوصي با او حرف بزني، درد دل كني و غر بزني، آن‌قدر نزديك باشي كه حس كني خدا تو را آغوش گرفته، اين حس، حس نابي‌ست. متاسفم كه مجبورم وسط اين‌همه حال خوب از حاشيه‌هايي بنويسم كه همه‌اش ساخته ذهن‌هاي بيماري‌ست كه نه در متن چيزي هستند و نه از متن باخبرند. بعيد مي‌دانم هم‌وطني كه آمده اينجا تا به خدا نزديك‌تر شود، با دروغ‌پردازي و شايعه سازي حاضر باشد به جاي كاستن از گناهانش، بر آن‌ها بيفزايد. براي همين فكر مي‌كنم اين هجمه‌ي رسانه‌اي دروغ‌پراكني، باز هم كار آن كوته نظراني‌ست كه خداوند مهري بر قلب و چشم‌شان زده است.
من، مهناز افشار، همه شايعات و خبرهايي را كه از زبان من در رسانه‌ها منتشر شده بود، تكذيب مي‌كنم و باز هم از رسانه‌هايي كه عادت به خواب‌نما شدن دارند خواهش مي‌كنم در كنار هنرمندان و مردم‌شان باشند و هم‌صداي آن‌ها، نه رو به تاريكي و پليدي و دروغ. خدا را شاكرم توانايي مالي‌ام آن‌قدر هست كه هزينه سفري را كه آرزويم بود، خودم بدهم. گذشته از اين باور و سليقه‌ام را پيش از اين هربار احساس كردم لازم بوده است از تريبون‌هاي رسمي اعلام كرده‌ام و بعد از اين هم همين خواهد بود. پس به اين شايعه‌سازي‌ها بي‌اعتنا هستم و از شما هم مي خواهم بي‌اعتنا باشيد. شما كه مي‌شناسيدم، پس قرار نبود بنويسم تا اعلام برائت كنم پيش شما. اين‌ها را نوشتم كه از همين‌جا حلال كنم همه‌ آن‌هايي را كه هم‌چنان به بدي مشغول‌اند.

مهناز افشار عازم سفر حج عمره شد

بالاخره جمعی از بازیگران سینما و تلویزیون موفق شدند با سهمیه ارشاد به سفر حج عمره بروند و امشب مهناز افشار، محمدرضا شریفی نیا، ملیکا شریفی نیا و رز رضوی به حج عمره مشرف خواهند شد.

تعدادی از چهره های مطرح سینما و تلویزیون با سهمیه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، امروز برای انجام مناسک عمره مفرده، عازم خانه خدا شدند.

تا کنون مهناز افشار، محمدرضا شریفی نیا، رز رضوی و ملیکا شریفی نیا سفر امشب خود را به این سفر معنوی تائید کرده اند.

کاروان ۲۰ نفره هنرمندان ازجمله ‘محمدرضا شریفی نیا’، ‘مهناز افشار’، ‘الهام حمیدی’، ‘حسام نواب صفوی’، ‘محمدرضا گلزار’، ‘ملیکا شریفی نیا’، ‘رز رضوی’، ‘فریبا کوثری’، ‘نیوشا ضیغمی’، ‘داریوش فرضیایی(عمو پورنگ)’ ،’مهرداد نصرتی (موسیقیدان)’ و ‘مسلم آقاجان‌زاده’ (تهیه کننده برنامه کودک) برای انجام مناسک عمره مفرده به مکه اعزام شدند.

پیشتردر لیست اعزامی نام بازیگرانی چون النازشاکردوست، لیلا اوتادی و امین حیایی نیز به چشم می خورد.

کاروان ۲۰ نفره هنرمندان پس از انجام مناسک عمره، روز ۲۵ اردیبهشت به کشور بازمی گردد.

قصه پریا در گروه آزادی اکران میشود

در جلسه امروز شوراي صنفي پروانه نمايش فيلم سينمايي «زن‌ها شگفت‌انگيزند» (مهرداد فريد) با توجه به پايين آمدن كف فروش فيلم از 7 ارديبهشت ماه جاي خود را به فيلم سينمايي «مرهم» (عليرضا داودنژاد) خواهد داد.
وي در ادامه به قرارداد فيلم‌ها در گروه‌هاي مختلف سينمايي اشاره كردو گفت: قرارداد فيلم سينمايي «قصه پريا» (فريدون جيراني) در گروه سينمايي آزادي امروز به ثبت رسيد. همچنين قرارداد فيلم سينمايي «جرم» (مسعود كيميايي) در گروه آفريقا ثبت شد تا پس از فيلم سينمايي «اخراجي‌ها3» (مسعود ده نمكي) اكران شود.
وي در ادامه گفت: امروز مقرر شد تا از اين پس پرديس‌هاي سينمايي با كسب مجوز از شوراي صنفي نمايش بعد از سانس‌هاي موظف خود (در بهار و تابستان 6 سانس و در پاييز و زمستان 5 سانس) مي‌توانند فيلم‌هايي كه در حال اكران سينماهاست و مايلند در سالن‌هاي پرديس‌ نيز به نمايش درآيد، در سانس‌هاي فوق ‌العاده به نمايش درآورند.
وي در‌باره انتخاب رئيس و نايب رئيس شوراي صنفي نمايش گفت: امروز به دليل حضور تعدادي از اعضاء در جشنواره كيش موفق به انتخاب رئيس و نايب رئيس شوراي صنفي نشديم كه اين امر به جلسه بعدي شوراي صنفي نمايش موكول شد.

مهناز افشار به سفر حج میرود

رضا استادي روز نامه نگار شناخته شده حوزه سينما گفت :شنیده ها حاکی است گروهی از سوپراستارهای سینمای ایران اواخر فروردین ماه امسال به مکه مشرف خواهند شد.

به گزارش پارس توريسم ،استادي افزود :این سفر به همت و با دعوت یکی از مسوولان ارشد فرهنگی کشور صورت می گیرد و  از میان فهرست تهیه شده از هنرمندان، چهره هایی همچون: محمد رضا شریفی نیا، رُز رضوی، الناز شاکردوست، لیلا اوتادی، نیوشا ضیغمی و مهناز افشار برای حضور در این سفر معنوی اعلام آمادگی کرده اند و ممکن است به زودی اسامی دیگری نیز به این فهرست اضافه شود.

به گفته آقاي استادي ،البته حضور این تعداد از سوپر استارهای سینمایی در یک سفر دسته جمعی مشکلاتی را برای تهیه کنندگان نیز ایجاد کرده و به دلیل محرومیت مقطعی سینمای ایران از حضور این بازیگران مطرح، برنامه ریزی های چند فیلم سینمایی دستخوش تغییر و تحول شده اما به نظر می رسد بهره معنوی این هنرمندان از سفر به سرزمین وحی، ارزش اندکی انتظار و صبر کردن از سوی این تهیه کنندگان را داشته باشد.

جدول و آمار پولسازترین ستاره های دهه 1380

 

قرار بود پولسازترین بازیگر دهه 80 را انتخاب کنیم. برای همین هم سراغ جدول اکران فیلم‌ها از سال 80 سال به بعد رفتیم. بعد از مقایسه جدول فروش چند سال تقریباً اسم بازیگران زن و مردی که قرار بود با هم رقابت کنند، معلوم شد. اسم بازیگران و فیلم‌هایی که در این 10 سال در آنها بازی کرده بودند، با قیمت فروش کل این فیلم‌ها در هر سال مشخص شد.

اما نکته اصلی این بود که قیمت بلیت 450 تومانی سینما در سال 80 به چهار هزار تومان در سال 89 رسیده بود. برای یکسان کردن فروش کل فیلم‌ها هم دست به دامن یک فرمول ساده شدیم.

فرمول این طوری بود که ما تعداد تماشاچیان هر فیلم را در چهار هزار تومان (که قیمت بلیت در سال 89 است) ضرب کردیم تا به یک مقیاس واحد برسیم یعنی این طور حساب کردیم که تمام فیلم‌های دهه با بلیت چهار هزارتومانی فروش کرده‌اند. از بین فیلم‌های این بازیگران فروش فیلمی که بازیگر در آن نقش اول داشته یا در فروش تأثیرگذار بوده انتخاب کردیم. البته این میزان فروش کلی است و فروش روزهای که قیمت بلیت نصف می‌شود در این ماجرا لحاظ نکردیم. با تعریف فروش فیلم‌های «اخراجی‌ها»، «سن‌پطرزبورگ» و «مهمان مامان» از فهرست‌ فیلم‌های امین حیایی و مثلاً «دوئل» از فیلم‌های هدیه تهرانی حذف شد

نکته دیگر اینکه تعداد فیلم‌ها در میزان فروش مؤثر بود. مثلاً تعداد فیلم‌های حیایی از رادان بیشتر بود بنابراین سنگ محک میانگین فروش را هم وسط گذاشتیم ولی بعد از محاسبه تفاوتی با جدول اصلی نداشت.

پولسازترین بازیگر زن دهه 80

1- مهناز افشار با 12 فیلم با فروش 000/190/246/177 ریال
2- هدیه تهرانی با 9 فیلم با فروش 000/450/511/132 ریال
3- نیکی کریمی با 13 فیلم با فروش 000/560/904/119 ریال

پولسازترین بازیگر مرد دهه 80
1- محمدرضا گلزار با 16 فیلم با فروش 000/040/579/259 ریال
2- امین حیایی با 21 فیلم با فروش 000/470/911/256 ریال
3- بهرام رادان با 16 فیلم با فروش 000/790/194/133 ریال

منبع : همشهری جوان

"شبانه روز" شهریور در سینما آزادی اکران می شود

فیلم سینمایی "شبانه روز" ساخته امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی پس از سه سال شهریورماه در سینما آزادی روی پرده می‌رود.

سید جمال ساداتیان تهیه‌کننده این فیلم گفت: طبق برنامه ریزی‌های انجام شده این فیلم که دومین تجربه سینمایی این دو کارگردان سینما است، شهریور 90 در گروه سینمایی آزادی اکران عمومی می‌شود.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: فوژان قرار است با پسرعمه خود ازدواج کند. اما با ورود بابک... مرجان با وجود بیماری خود و مادرش و شکستی که در ازدواج تجربه کرده می‌کوشد روی پا بایستد... سیاوش نقاش آبرنگ با وجود بیماری زندگی آرامی با همسر خود دارد... تاج‌السلطنه خاطراتش را با معلم نقاشی‌اش مرور می‌کند...

نیکی کریمی، پارسا پیروزفر، مهتاب کرامتی، حمیدرضا پگاه، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، حامد بهداد، نگار جواهریان، فریبا جدیکار، ستاره اسکندری، شاهرخ فروتنیان، فرزان اطهری، بهنوش بختیاری، رویا جاویدنیا، فلامک جنیدی، آزاده صمدی، سعید فروتن، بهروز قادری، ساعد هدایتی، خاطره اسدی، لادن طباطبایی و مریم بوبانی بازیگران "شبانه‌روز" هستند.

دیگر عوامل تولید فیلم عبارتند از نویسنده: بنکدار و علیمحمدی، مدیر فیلمبرداری: مرتضی پورصمدی، مدیر تولید: هایده قریشی، طراح صحنه: آیدین ظریف، طراح لباس: شیده محمودزاده، طراح گریم: سودابه خسروی، صدابردار: مهدی صالح کرمانی، برنامه‌ریز و دستیار کارگردان: علی تیموری و عکاس: حافظ احمدی.

فیلم سینمایی "شبانه‌روز" در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر سال87 به نمایش درآمد و جایزه بهترین فیلمبرداری را از آن خود کرد. کیوان علی‌محمدی و امید بنکدار پیشتر فیلم سینمایی "شبانه" را کارگردانی کرده بودند.

پیام تبریک نوروزی مهناز افشار

سالی دیگر ، رو به پایان است و بهاری دیگر نزدیک ، کمی زود تر ، سال ۱۳۹۰ را به همه شما عزیزانم تبریک میگویم و از صمیم قلب برای یکایک شما آرزوی سلامتی ، و دل خوش دارم ... و برای کشورمان ایران ، آرزوی پاک شدن از تکرنگ خاکستری و شروع رنگهای قرمز ، سبز ، سفید و همه رنگهای زیبای دنیا رو دارم . امیدوارم مردمم در کنار هم قرار بگیرند و نَه رو در روی هم ، برای رسیدن به سر بلندی ، آزادی و عشق ...

سال نو مبارک ، یا حق ، اسفندماه ۱۳۸۹

پس از مدت ها انتظار پسر آدم دخترحوا به نمایش خانگی پیوست

 

 

همواره اسفند ماه، بویژه در روزهای پایانی، حس غریبی در آدمی بر می انگیزد، یک حس نوستالژیک و در عین حال شاد... روزهایی که مردم بنا بر رسوم نیک باستانی در تهیه و تدارک شادی و عید کهن نوروز هستند، لذا تصویر دنیای هنر بر آن شد تا در این روزهای به یاد ماندنی،

سهمی در شادتر کردن کانون گرم خانواده های ایرانی داشته باشد و در این راستا، امروز (چهارشنبه 11/12/89) پس از مدت ها انتظار ، فیلم چشمگیر و پر نشاط "پسر آدم، دختر حوا" پرفروش ترین کمدی رمانتیک سال 89، با تلاش و برنامه ریزی مسئولان شرکت تصویر دنیای هنر،

توزیع شد.

تازه‌ترين اخبار و عكس‌ها از فيلم «برف روي كاج‌ها»

اين فيلم سينمايي كه اواخر دي‌ماه جلوي دوربين رفته بود، به دليل سفر كارگردان و محمود كلاري (مدير فيلم‌برداري) به آلمان و حضور در جشنواره فيلم برلين براي فيلم «جدايي نادر از سيمين» متوقف شد و پس از بازگشت آنها ادامه يافت.

 
«برف روي كاج‌ها» با بازي مهناز افشار، ويشكا آسايش، صابر ابر، حسين پاكدل، حسن معجوني، آناهيتا افشار، الهام كردا و با حضور شيرين يزدان‌بخش روايت مي‌شود و اغلب بازيگران اين فيلم سينمايي جلوي دوربين رفته‌اند.

تهيه‌كنندگي «برف روي كاج‌ها» به عهده محمدجمال ساداتيان است و عوامل توليد عبارتند از محمود كلاري: مدير فيلمبرداري، مهرداد ميركياني: طراح چهره‌پردازي، غزاله معتمد: طراح صحنه و لباس، ايرج شهزادي: صدابردار، علي تيموري: دستيار اول كارگردان و برنامه‌ريز، مرجان تاجيك: منشي صحنه، آرامه اعتمادي: مشاور رسانه‌اي، محمد حسين ساداتيان: عكاس و امير نوروزي: مدير تداركات.

فیلمبرداری "برف روی کاج ها" تا پایان سال ادامه دارد

سیدجمال ساداتیان از پایان فیلم برداری اولین فیلم بلند سینمایی پیمان معادی تا پایان سال خبرداد.

سید جمال ساداتیان در رابطه با فیلم سینمایی "برف روی کاج ها" نخستین ساخته پیمان معادی به خبرنگار خبرگزاری سینمای ایران گفت: بیش از پنجاه درصد کار فیلمبرداری شده و تا پایان امسال به سرانجام می رسد.

وی افزود: شروع فیلمبرداری هفته اول بهمن آغاز شد و اگر به همین منوال پیش برود ظرف 45 روز به پایان خواهد رسید.

ساداتیان درباره فیلم هایی که امسال در جشنواره فجر شرکت داشتند گفت: تولیدات جشنواره از نظر کمی بهتر از کیفی بود. بعضی فیلم ها واقعا جذاب بودند اما نسبت به تعداد آثار ارائه شده بیشتر تولیدات ، سطحی و ارزش کیفی شان پایین بود.

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن

جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن به مهناز افشار برای فیلم سعادت‌آباد اهدا شد.